ΠΡΟΣΩΠΑ

Ο Φράνκο Μπαρέζι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών και μαζί του φεύγει ένας από τους μεγαλύτερους αμυντικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο «Καπιτάνο» της Μίλαν δεν υπήρξε απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Υπήρξε σύμβολο πίστης, ηγεσίας και αξιοπρέπειας. Από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια μέχρι την κορυφή της Ευρώπης, η διαδρομή του ήταν ένας διαρκής αγώνας που ποτέ δεν σταμάτησε να δίνει με το κεφάλι ψηλά.

Μικρός έγραφε με έναν μαρκαδόρο το «Ronaldo 7» σε μια ψεύτικη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ονειρευόμενος πως κάποτε θα ακολουθούσε τα βήματα του μεγάλου του ειδώλου. Σήμερα, ο Γιαν Ντιομάντε βρίσκεται μια ανάσα από τη μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης, την ομάδα στην οποία ο Κριστιάνο Ρονάλντο έγινε θρύλος.

Πενήντα χρόνια πριν, στη δοκό ισορροπίας, γράφτηκε ένα από τα σημαντικότερα σημεία στην ιστορία της ενόργανης γυμναστικής. Η Νάντια Κομανέτσι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη δοκό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ το 1976, αφήνοντας πίσω την ήδη θρυλική Όλγκα Κόρμπουτ. Δεν ήταν απλώς ένας Ολυμπιακός τελικός, ήταν η στιγμή που συναντήθηκαν δύο διαφορετικές εποχές της ενόργανης γυμναστικής.

Τα μεγαλύτερα τρόπαια του Μαρκ Κουκουρέγια βρίσκονται στις προθήκες του. Ο σημαντικότερος, όμως αγώνας της ζωής του δεν χωρά σε καμία. Δίνεται καθημερινά, δίπλα στον γιο του, Ματέο, που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.

Πριν ο Λιονέλ Μέσι, ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο Πελέ και άλλοι τόσοι θρύλοι του ποδοσφαίρου σηκώσουν ψηλά το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου... κάποιος έπρεπε να το ονειρευτεί.

Δεν σκόραρε, δεν μοίρασε ασίστ και δεν βρέθηκε όσο άλλοι στα πρωτοσέλιδα, ωστόσο ο Πάου Κουμπαρσί ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η Ισπανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.

Κάποτε ήταν παιδιά που υπόσχονταν να κατακτήσουν τον κόσμο. Με τα χρόνια έγιναν οι πρωταγωνιστές του. Σήκωσαν τρόπαια, λύγισαν από ήττες, έσπασαν ρεκόρ που έμοιαζαν άπιαστα και χάρισαν στιγμές που πέρασαν από γενιά σε γενιά, από οθόνη σε οθόνη, από πατέρα σε παιδί.

Το διεθνές τουρνουά beach volley στην Ίο ήταν η ευκαιρία να επιστρέψει στα μέρη μας ένας παλιός γνώριμος. Ο Ενρίκε Αντρέου, ο οποίος στις αρχές του 21ου αιώνα αγωνίστηκε στη Νήαρ Ηστ, επισκέφθηκε τη χώρα μας και ο Ισπανός παλαίμαχος μπασκετμπολίστας μίλησε στο ertsports.gr για το άθλημα που υπηρέτησε, την καριέρα του, αλλά και τη σύνδεσή του με την Ελλάδα.

Το Μουντιάλ του 2026 δεν θα είναι μόνο η αρχή μιας νέας εποχής με 48 ομάδες, αλλά και το πιθανό φινάλε μιας ολόκληρης ποδοσφαιρικής γενιάς. Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ενδέχεται να δώσουν στην Αμερική την τελευταία τους παράσταση σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Λυτρωτικό, συμβολικό και ταυτόχρονα πανάξιο, το παρθενικό Roland Garros του Σάσα Ζβέρεφ αποτελεί τη δικαίωση του κόπου, της πίστης και της σταθερότητας ενός κορυφαίου αθλητή που πάλευε για να βγάλει από πάνω του ένα μεγάλο βάρος.

Περισσότερα από 10 χρόνια μετά την απόσυρσή του από την ενεργό ποδοσφαιρική δράση, ο Έλληνας διεθνής τερματοφύλακας παίζει σε άλλο σπορ κι ετοιμάζει τον δικό του αγώνα. Για όλα τα παραπάνω και διάφορα άλλα, μίλησε αποκλειστικά στο ertsports.gr.

Ο Δανός προπονητής ανέλαβε τον πάγκο του Παναθηναϊκού με κάθε επισημότητα από το απόγευμα της Τρίτης (26/5) και το ertsports.gr σκιαγραφεί το προφίλ του, λίγες ημέρες πριν την άφιξή του στην Ελλάδα.

Ξεκίνησε ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του πλανήτη και λίγο έλειψε να παρεκκλίνει από τον δρόμο του, μέχρι να... πέσει στα χέρια του Ζέλικο Οπράντοβιτς και να εξελιχθεί σε έναν κυρίαρχο παίκτη, το όνομα του οποίου θα μείνει για πάντα γραμμένο με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Πριν γίνει ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της εποχής του, ο Λιονέλ Μέσι έκανε τα πρώτα του βήματα σε ένα μικρό γήπεδο στο Ροσάριο της Αργεντινής, σε ηλικία μόλις πέντε ετών - και μάλιστα με έναν τρόπο που κανείς δεν περίμενε.

Ο σπουδαίος μπασκετμπολίστας από του Πουέρτο Ρίκο έφυγε από τη ζωή χθες (5/5) και το ertsports.gr αναδεικνύει μία άγνωστη πτυχή του χαρακτήρα του, μέσω ενός εκ των ανθρώπων που τον έζησε περισσότερο κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη χώρα μας.

Η Ρεάλ Μαδρίτης βρίσκεται ξανά σε κρίση. Και όταν οι "μερένγκες" πιέζονται, ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ επιστρέφει εμμονικά στην ίδια σκέψη: «Μήπως να φέρουμε πίσω τον Μουρίνιο;». Ο λόγος είναι απλός: κάποτε, δούλεψε. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται στη μνήμη.