AP Photo
Ο συναρπαστικός και εντελώς απρόβλεπτος τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το φετινό Roland Garros, κατέστησε από νωρίς ξεκάθαρο πως θα γραφτεί μια ιστορία ξεχωριστή, με φινάλε διαφορετικό από αυτό που είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια στο παγκόσμιο τένις.
Η απουσία του Κάρλος Αλκαράθ, ο αποκλεισμός του Νόβακ Τζόκοβιτς από έναν εκ των νεαρών αστεριών που ξεχώρισαν, του Ζοάο Φονσέκα, και πάνω από όλα ο πρόωρος αποκλεισμός του Γιανίκ Σίνερ, που προδόθηκε από το σώμα του και δέχθηκε μια απίθανη ανατροπή από τον Χουάν Μανουέλ Σερούντολο μόλις στον δεύτερο γύρο, δημιούργησαν πρωτόγνωρες συνθήκες.
Μετά από αυτά, το ταμπλό γέμισε με παίκτες φιλόδοξους, κανείς εκ των οποίων δεν είχε κερδίσει κάποιο Grand Slam στην καριέρα του. Για έναν από αυτούς, που άρχισε να προβάλει ως το μεγάλο φαβορί, το γεγονός αυτό αποτελούσε “στίγμα”, απωθημένο και ένα κενό που έπρεπε να καλυφθεί σε μια σπάνια καριέρα.
Ο δρόμος, λοιπόν, άνοιξε διάπλατα για τον Σάσα Ζβέρεφ και αυτός έδειξε να αρπάζει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ο Γερμανός ξεπέρασε με άνεση τα πρώτα του εμπόδια (Μπόνζι, Μάχατς, Αλίς, Ντε Γιονγκ) και έπειτα πέρασε στα δύσκολα.
Ο 19χρονος Ισπανός Ράφα Χοδάρ, που… τρελαίνει κόσμο με όσα έχει κάνει στη χωμάτινη σεζόν, βρέθηκε στον δρόμο του στα προημιτελικά και δεν ήταν λίγοι αυτή που μιλούσαν για μια μάχη επί ίσοις όροις. Ο Ζβέρεφ, μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στο ματς, ήταν σαρωτικός και έστειλε ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση.
Παρόμοια ήταν η εικόνα και στον ημιτελικό, με αντίπαλο τον Γιακούμπ Μένσικ. Ο 20χρονος Τσέχος πραγματοποίησε ένα εκπληκτικό τουρνουά, το καλύτερο Grand Slam της έως τώρα πορείας του, όμως υπέκυψε στην ανωτερότητα και την εμπειρία του Γερμανού.
Ο Φλάβιο Κόμπολι εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο το τρομερά ανοιχτό ταμπλό που προέκυψε για να φτάσει στον τελικό, όμως δύσκολα θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τόσο σοβαρό πλήγμα στον καλό του φίλο, Σάσα Ζβέρεφ. Ο τελικός είχε συναρπαστική και ενδιαφέρουσα εξέλιξη, αλλά τόσο η γενική εικόνα, όσο και τα στατιστικά στοιχεία, δείχνουν την ξεκάθαρη υπεροχή του μεγάλου θριαμβευτή.
Ο επώδυνος τελικός του US Open το 2020 απέναντι στον Τιμ και εκείνοι κόντρα σε Αλκαράθ (Roland Garros 2024) και Σίνερ (Australian Open 2025) ξορκίστηκαν. Το ίδιο και άλλες, σημαντικές χαμένες ευκαιρίες του 29χρονου για ένα Grand Slam, όπως το φετινό Australian Open. Και στο ίδιο σημείο του Philippe Chatrier που το 2022 σφάδαζε από τον πόνο, όταν διέλυσε τον αστράγαλό του στον αξέχαστο ημιτελικό με τον Ναδάλ, ο Ζβέρεφ έπεσε στο χώμα λυτρωμένος και δικαιωμένος.
Δίπλα στους 24 τίτλους που διέθετε πριν το Roland Garros, μεταξύ των οποίων και το ανεκτίμητο χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 2021 στο Τόκιο, ο Ζβέρεφ έβαλε τον θρίαμβο του παρθενικού του Grand Slam, εμπλουτίζοντας ένα παλμαρέ που ελάχιστοι δεν θα ζήλευαν.
Πάνω από όλα, βέβαια, αυτή του η επιτυχία αποτελεί επιβράβευση της σταθερότητας, της επιμονής, της μαχητικότητας και της σκληρής δουλειάς, στοιχεία που επέδειξε στο έπακρο όλα αυτά τα χρόνια, και ιδιαίτερα μετά τον σοβαρό τραυματισμό του. Κάθε φορά, λοιπόν, που ένας πραγματικός πρωταθλητής, που υπηρετεί με αφοσίωση και συνέπεια ένα τόσο υπέροχο άθλημα, κάνει ένα όνειρό του πραγματικότητα, το τένις παίρνει νέα πνοή και δημιουργεί μια ακόμη όμορφη ιστορία.