Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 θα φιλοξενηθεί για πρώτη φορά σε τρεις χώρες, Καναδά, Ηνωμένες Πολιτείες, Μεξικό και θα είναι διευρυμένο ως προς τον αριθμό συμμετεχόντων, από 32 σε 48, αύξηση 50% σε σχέση με το πιο πρόσφατο Μουντιάλ του Κατάρ το 2022.
Οι ομάδες θα τοποθετούνται σε 12 ομίλους των τεσσάρων. Την πρόκριση στην επόμενη φάση παίρνουν οι δύο πρώτες από κάθε όμιλο, μαζί με τις οκτώ καλύτερες τρίτες. Η συνέχεια περιλαμβάνει νοκ άουτ αναμετρήσεις, σε ένα σύνολο 104 αγώνων που θα ξεκινήσουν στις 11 Ιουνίου, με εναρκτήριο ματς αυτό ανάμεσα στο Μεξικό και τη Νότια Αφρική που θα διεξαχθεί στο στάδιο «Αζτέκα» στην πόλη του Μεξικού και θα ολοκληρωθούν με τον τελικό που θα έχει προγραμματιστεί για τις 19 Ιουλίου στο «MetLife Stadium» της Νέας Υόρκης.
ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Έξι νίκες και δύο ισοπαλίες σε συνολικά οκτώ αγώνες, ο απολογισμός που έφερε την Ολλανδία στα γήπεδα της Αμερικής, μέσω της προκριματικής φάση των ομίλων στην ευρωπαϊκή ζώνη. Η μαθηματική εξασφάλιση ήρθε μετά από ένα 4-0 κόντρα στη Λιθουανία. Δεύτερη θέση το 2010, τρίτη το ’14, προημιτελικά το 2022 μετά το χαμένο ραντεβού του 2018. Οι «Οράνιε» παραδοσιακά ξεχειλίζουν από ταλέντο.
Συμμετοχές: 11 (1934, 1938, 1974, 1978, 1990, 1994, 1998, 2006, 2010, 2014, 2022)
Καλύτερη θέση: Έχει φτάσει τρεις φορές στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Τρεις χαμένοι τελικοί, το 1974 από τη Δυτική Γερμανία, το 1978 από την Αργεντινή και το 2010 η Ισπανία, με το γκολ του Ινιέστα να την καταδικάζει στη δεύτερη θέση.
Προπονητής – Ρόναλντ Κούμαν: Ως ποδοσφαιριστής υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς, πανηγυρίζοντας με την εθνική Ολλανδίας την κατάκτηση του Euro το 1988, ενώ είχε παρουσία σε δύο Μουντιάλ. Ως προπονητής η εμπειρία του με την ομάδα είναι διπλή. Η πρώτη θητεία διήρκησε από το 2018 έως το 2020, όταν και έφυγε για να αναλάβει την Μπαρτσελόνα. Η δεύτερη ξεκίνησε το 2023, όταν επέστρεψε για να καλύψει το κενό που άφησε ο Λουίς Φαν Χάαλ.
Το αστέρι – Βιτζίλ Φαν Ντάικ: Στην εθνική Ολλανδίας υπάρχουν πολλά ταλέντα, κανένα όμως δεν έχει το κύρος, την εμπειρία και την προσωπικότητά του. Ο 35χρονος «βράχος» της Λίβερπουλ είναι αρχηγός της Εθνικής από το 2018, μετρώντας πάνω από 80 συμμετοχές, πραγματοποιώντας ντεμπούτο τον Οκτώβριο του 2015 για τα προκριματικά του Euro 2016.
ΙΑΠΩΝΙΑ
Αποτέλεσε την πρώτη Εθνική ομάδα που πανηγύρισε την πρόκριση στην τελική φάση στο γήπεδο. Το σύνολο του Μοριγιάσου εξασφάλισε την παρουσία της στα γήπεδα της Αμερικής τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος των προκριματικών.
Συμμετοχές: 7 (1998, 2002, 2006, 2010, 2014, 2018, 2022)
Καλύτερη θέση: Το 2022 η Ιαπωνία προκρίθηκε από τους ομίλους καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, προσπερνώντας Ισπανία και Γερμανία. Ακολούθως αποκλείστηκε στη φάση των «16» από την Κροατία στη διαδικασία των πέναλτι.
Προπονητής – Χατζίμε Μοριγιάσου: Κατέκτησε τα πάντα ως προπονητής της Χιροσίμα και από το 2018 κάθεται στον πάγκο της Εθνικής Ιαπωνίας.
Το αστέρι – Τακεφούσα Κούμπο: Μεσοεπιθετικός, γεννημένος το 2001, αγωνίζεται με τη φανέλα της Ρεάλ Σοδιεδάδ. Ένας από τους πιο απρόβλεπτους και δύσκολους στο μαρκάρισμα παίκτες.
ΣΟΥΗΔΙΑ
Η Σουηδία είναι εδώ! Αφού έχασε το ραντεβού με τη διοργάνωση το 2022, τσέκαρε «εισιτήριο» για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 επικρατώντας 3-2 της Πολωνίας στον τελικό των playoffs, χάρη στα τέρματα των Ελάνγκα, Λαγκερμπίλκε και Γιόκερες. Στα ημιτελικά ξεπέρασε το εμπόδιο της Ουκρανίας κερδίζοντας 3-1. 13η παρουσία σε Μουντιάλ.
Συμμετοχές: 12 (1934, 1938, 1950, 1958, 1970, 1974, 1978, 1990, 1994, 2002, 2006, 2018)
Καλύτερη θέση: Στις 29 Ιουνίου 1958 στο «Rasundastadion» της Σόλνα, διεξήχθη ο έκτος τελικός στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, Βραζιλία – Σουηδία. Οι οικοδεσπότες έφτασαν εκεί αφού κέρδισαν Σοβιετική Ένωση και Γερμανία στα νοκ άουτ. Οι Βραζιλιάνοι επικράτησαν 5-2 σε αναμέτρηση που ένας νεαρός που λεγόταν Πελέ μάγεψε τον κόσμο.
Προπονητής – Γκρέιαμ Πότερ: Έλαμψε στην Μπράιτον, ωστόσο δεν είχε την ίδια τύχη στην Τσέλσι και στη Γουέστ Χαμ. Πλέον αναζητά αντίδραση καθοδηγώντας τη Σουηδία. Ανέλαβε τα ηνία τον Οκτώβριο του 2025, διαδεχόμενος τον Γιον Νταλ Τόμασον. Από το 2011 έως το 2018 βρισκόταν στον πάγκο της Όστερσουντ.
Το αστέρι – Βίκτορ Γιόκερες: Ένα από τους ποδοσφαιριστές που τα τελευταία χρόνια μαγνητίζουν τα βλέμματα. Σκόρερ ολκής, βρίσκοντας δίχτυα με κάθε τρόπο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Εθνική το 2019 σε ένα φιλικό με τη Φινλανδία. Ακολούθως πέρασαν τρία χρόνια για να τον δούμε ξανά στους Άνδρες. Με την αποχώρηση του Ιμπραΐμοβιτς ανέλαβε να ηγηθεί της γραμμής κρούσης. Σχεδόν 20 γκολ σε κάτι παραπάνω από 30 αγώνες.
ΤΥΝΗΣΙΑ
Δεύτερη χρονικά αφρικανική ομάδα που εξασφάλισε την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά το Μαρόκο. Κατέκτησε την πρώτη θέση στον όμιλό του μετρώντας 7 νίκες και 1 ισοπαλίες με τέρματα 13-0. Έβδομη παρουσία σε Μουντιάλ και τρίτη διαδοχική.
Συμμετοχές: 6 (1978, 1988, 2002, 2006, 2018, 2022)
Καλύτερη θέση: Δεν έχει φτάσει ποτέ πέρα από τη φάση των ομίλων. Στο Μουντιάλ του Κατάρ κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση του ομίλου της, πίσω από τις Γαλλίας, Αυστραλία, αλλά μπροστά από τη Δανία. Τελευταία αγωνιστική μάλιστα πέτυχε ιστορική νίκη κόντρα στη Γαλλία (1-0), χάρη στο τέρμα του Καζρί.
Προπονητής – Σαμπρί Λαμουσί: Ο Γαλλοτυνήσιος παλαίμαχος μέσος ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο του 2026 υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας μέχρι το 2028. Στο παρελθόν έχει διατελέσει Ομοσπονδιακός τεχνικός της Ακτής Ελεφαντοστού, ενώ έχει καθίσει στον πάγκο των Ελ-Τζαΐς, Ρεν, Νότιγχαμ, Αλ Ντουχαΐλ, Κάρντιφ, Αλ Ριάντ και Αλ Ντιράια.
Το αστέρι – Χαζέμ Μαστουρί: Ο επιθετικός της ρωσικής Ντινάμο Μαχατσκαλά, αποτελεί το σημείο αναφοράς στην επίθεση της Τυνησίας. Γεννημένος το 1997, με ύψος 1.91, κλήθηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2024.