Μπορεί από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε ο αγώνας ρεβάνς της ΑΕΚ με τη Ράγιο Βαγιεκάνο να μεσολάβησαν 66 ώρες μέχρι την πρώτη σέντρα του παιχνιδιού με τον ΠΑΟΚ, ωστόσο στο χορτάρι της «Allwyn Arena» ήταν σαν μην πέρασε λεπτό.
Με το πόδι πατημένο στο γκάζι
Σαν σε συνέχεια της μάχης απέναντι στους Ισπανούς, η Ένωση έβγαλε.. «τρέλα»! Έτρεξε με λύσσα, κυνήγησε με περίσσιο πάθος κάθε μπάλα και κατάφερε να εξαφανίσει τον ανταγωνισμό. Μία ΑΕΚ η οποία βαίνει σταθερά βελτιούμενη εδώ και αρκετό διάστημα, φτάνοντας πλέον να μετράει 20 ματς χωρίς ήττα.
Περέιρα, Πινέδα, Μάριν, Κοϊτά και πόσοι ακόμα. Κανονικά θα πρέπει να αναφέρουμε ένα ένα τα ονόματα όσων πήραν χρόνο συμμετοχής, ωστόσο αυτός στον οποίο πρέπει να σταθούμε είναι ο Μάρκο Νίκολιτς.
Δικό του δημιούργημα το σύνολο που απολαμβάνουμε, με τον Σέρβο τεχνικό να πιστώνεται την άριστη προετοιμασία της ομάδας του εν όψει ντέρμπι. Ο 47χρονος προπονητής κατάφερε να μην αφήσει την απογοήτευση του αποκλεισμού από τη συνέχεια του Conference League να κυριεύσει συναισθηματικά τους παίκτες. Αντιθέτως, τη μετέτρεψε σε ενέργεια και επιπλέον κίνητρο, με τον «κιτρινόμαυρο» κόσμο να προσθέτει το δικό του λιθαράκι, στηρίζοντας εμπράκτως με τον καλύτερό τρόπο την αγάπη του.
Μονάδες, ρυθμός, θολούρα
Ο ΠΑΟΚ δεν είναι καλά. Είναι εμφανές και συνέβη ξαφνικά. Όχι τώρα, εδώ και κάμποσο καιρό. Οι «ασπρόμαυροι» αποτελούν ομάδα συνόλου, ωστόσο υπάρχουν μονάδες που ανεβάζουν κατακόρυφα την ποιότητα και όταν λείπουν, δεν βρίσκονται στο 100% ή δεν είναι καλά, γίνεται.. βραχυκύκλωμα.
Λίγο να παρακολουθεί κάποιος από κοντά τη Super League, δεν γίνεται να μην διαπιστώσει πως ο δικέφαλος του Βορρά είναι ομάδα ρυθμού. Οι διαδοχικές διακοπές έχουν κάνει κακό, το πρώτο κομμάτι όμως στο οποίο πρέπει να εστιάσει αναζητώντας βελτίωση ο Ρασβάν Λουτσέσκου, είναι το μυαλό που φαίνεται να είναι «πειραγμένο», χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Ο διακόπτης πρέπει να γυρίσει άμεσα, καθώς ο τελικό του Κυπέλλου πλησιάζει και ο ΟΦΗ θα είναι στο Πανθεσσαλικό διψασμένος για διάκριση.
Τα δικά του παιδιά
Παιχνίδι επιβίωσης αυτό στο «Απόστολος Νικολαΐδης», τόσο για τον Ολυμπιακό, όσο και για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Οι «φωνές» για τις επιλογές του Βάσκου τεχνικού, σχετικά με τη διαχείριση του ρόστερ και τις εναλλακτικές τακτικές μεθόδους, πλήθαιναν από μέρα σε μέρα, αυξάνοντας την πίεση γύρο από το πρόσωπό του.
Ο «Μέντι» αποφάσισε να παρατάξει τους Πειραιώτες με μία ενδεκάδα με «δικά του» παιδιά, αποφασισμένος να ζήσει ή να πεθάνει μένοντας πιστός σε αυτό που πρεσβεύει. Ο Τσικίνιο πήρε θέση πίσω από τον φορ και ο Ροντινέι ανέλαβε το δεξί φτερό παίζοντας λιγότερο ανοιχτά, όπως δηλαδή απαιτεί το «τόξο» της πίεσης που εφαρμόζουν οι «ερυθρόλευκοι», όχι με γωνίες, αλλά σε καμπύλη, προκειμένου η ανάκτηση της μπάλας ψηλά, να φέρει άμεση μετάβαση στον επιθετικό ή να επιτρέψει στους «πλάγιους» να πατήσουν γρήγορα περιοχή.
Ο ασυνεπής στα αμυντικά καθήκοντα Ζέλσον άφησε τον Ορτέγα απροστάτευτο στο ξεκίνημα, με τον Παναθηναϊκό στη συνέχεια να φορτώνει τη δεξιά πλευρά (με Καλάμπρια – Ταμπόρδα), κυνηγώντας με μανία την αποβολή του αντίπαλου μπακ, κάθε κίνηση όμως εμπεριέχει ρίσκο, πάντα κάτι παίρνεις, κάτι αφήνεις.
Άλλο το θέλω, άλλο το μπορώ
Η προσέγγιση του Παναθηναϊκό δεν ήταν διαφορετική από αυτήν που περιμέναμε. Ένα σύνολο στημένο πίσω που έψαχνε με μακρινές μεταβιβάσεις τον Τέτε. Προσπαθούμε να το κάνει άμεσα, αυτό όμως που έβγαινε ήταν βιαστικό και πρόχειρο. Μετά το πρώτο μισάωρο δε, οι τοποθετήσεις στην γρήγορη ανάπτυξη του Ολυμπιακού άρχισαν να γίνονται κακές.
Το γκολ του Ζέλσον από το τραγικό λάθος του Γέντβαϊ άφησε τον Παναθηναϊκό εκτεθειμένο. Οι «πράσινοι» όφειλαν να διαφοροποιήσουν το πλάνο τους, επιδιώκοντας να αναλάβουν πρωτοβουλία, αυτό όμως είναι κάτι που.. δεν ξέρουν να εφαρμόζουν!
Το 0-2 στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου ουσιαστικά έριξε τίτλους τέλους στο ντέρμπι. Όπως παραδέχθηκε στη συνέντευξη Τύπου ο Ράφα Μπενίτεθ, η αλλαγή του Τέτε έγινε διότι ο Έλληνας διεθνής φορ είχε κάρτα. Με την έξοδό του όμως από το ματς, το «τριφύλλι» απώλεσε τον παίκτη που δίνει υπόσταση στη γραμμή κρούσης.
Ο Ολυμπιακός δεν είχε όρεξη να κυνηγήσει τρίτο γκολ. Αρκέστηκε στο να διαχειριστεί τη ροή, με τον Μεντιλίμπαρ στην πορεία να διαμορφώνει άμυνα μόνο με.. στόπερ (!), προκειμένου να «σφραγίσει» το τρίποντο. Ο Παναθηναϊκός όσο και αν ήθελε, απλά δεν μπορούσε.
Ανέτοιμοι πνευματικά
Το χειρότερο για τους «πράσινους» ήταν πως εμφανίστηκαν ανέτοιμοι πνευματικά. Το κλίμα στη σχέση με τον κόσμο βελτιώθηκε κάποια στιγμή διότι σε σημαντικά ευρωπαϊκά παιχνίδια, παίκτες όπως ο Τέτε, ο Κοντούρης, ο Κάτρης ή ο Λατίνος Ταμπόρδα, έδειξαν να αισθάνονται το βάρος της φανέλας, κάτι που έλειπε καιρό, όπως έλειπε και χθες. Δυο – τρεις κλωτσιές στο πρώτο 20λεπτο δεν στοιχειοθετούν διάθεση για μάχη.
Εξήγησε άραγε κανείς στα αποδυτήρια πως το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός, είναι κάτι ανάλογο του Μπόκα – Ρίβερ, του Σέλτικ – Ρέιντζερς ή ακόμα του Παρτίζαν – Ερυθρός, ώστε οι παίκτες να μπουν στο κλίμα;
Ο Μπενίτεθ τόνισε μετά τον αγώνα πως αρκετοί παίκτες σκέφτονται αν θα φύγουν ή θα μείνουν. Ποιανού ευθύνη είναι άραγε να πάρει το 100% κάνοντάς τους να νιώθουν σημαντικοί; Ποιος φταίει αν βρίσκονται σε ένα περιβάλλον που ακόμα και αν παίξουν καλά, θεωρούνται τελειωμένοι; Και ακόμα, πόσοι από αυτούς νομίζουν πως με την εμφάνισή τους, δικαιούνται θέση στο ρόστερ της επόμενης σεζόν;
Επιτυχημένη «συνταγή»
Μπορούμε άραγε να μιλάμε για αντεπίθεση του Ολυμπιακού στη μάχη του τίτλου; Μάλλον θα πρέπει να περιμένουν λίγο. Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν βελτιωμένοι, θυμήθηκαν την εφαρμογή μίας δεδομένα επιτυχημένης «συνταγής», δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως το ματς τους «πήγε», από την άποψη πως ήταν αυτοί που άνοιξαν το σκορ.
Όταν προηγούνται όλα γίνονται πιο εύκολα. Το «θέμα» άλλωστε των πρωταθλητών, είναι όταν βρεθούν πίσω στο σκορ, καλούμενοι στην πορεία να αντιδράσουν απέναντι σε μία άμυνα που τους περιμένει. Το σίγουρο είναι πως κέρδισαν χρόνο, τίποτα όμως ακόμα δεν είναι στο χέρι τους.