vikingfotball.no
Θα ήταν το 2012 ή το 2013. Ο Μπιάρτε Λουντ Όρσχαϊμ δεν θυμάται την ακριβή ημερομηνία, κάτι απολύτως λογικό, αν αναλογιστεί κανείς πόσο συχνά μιλούσε τότε στο τηλέφωνο με τον καλό του φίλο, Μόρτεν Γένσεν. Και οι δύο ονειρεύονταν να γίνουν επαγγελματίες προπονητές, αλλά όταν έκαναν εκείνη την τηλεφωνική συζήτηση, βρίσκονταν ακόμη αρκετά μακριά από τον στόχο τους.
«Εγώ δούλευα σε τράπεζα, εκείνος στον κλάδο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, ενώ παράλληλα προπονούσαμε μια τοπική ομάδα», θυμάται ο Όρσχαϊμ, μιλώντας στον Guardian.
Μια φράση από εκείνη την περίοδο παραμένει χαραγμένη στη μνήμη του: «Θυμάμαι να λέμε: “Έι, κάποια μέρα πρέπει να προπονήσουμε μαζί μια ομάδα”».
Το όνειρό τους έγινε πραγματικότητα. Σήμερα, οι Όρσχαϊμ και Γένσεν βρίσκονται μαζί στην άκρη του αγωνιστικού χώρου στο Champions League, έχοντας οδηγήσει τη Βίκινγκ Σταβάνγκερ στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Την Τρίτη, στις 21:00, η νορβηγική ομάδα υποδέχεται την Μπάγερν Μονάχου, στην πρώτη εντός έδρας αναμέτρησή της στη διοργάνωση, έχοντας απέναντί της ποδοσφαιριστές όπως ο Χάρι Κέιν και ο Μίκαελ Ολίσε.
Οι δύο προπονητές πίσω από την επιτυχία της Βίκινγκ
«Πιστεύω ότι το αυριανό παιχνίδι θα είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία μας», δήλωσε ο Όρσχαϊμ στη συνέντευξη Τύπου της Δευτέρας (12/10).
Ο 51χρονος γνωρίζει όσο λίγοι τι σημαίνει η Βίκινγκ για την πόλη του Σταβάνγκερ. Φόρεσε τη φανέλα της ομάδας για 12 χρόνια, από το 1993 έως το 2005, ενώ έζησε και μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές βραδιές στην ιστορία της, αν και τότε δεν βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο.
Στις αρχές Οκτωβρίου του 2002, η Βίκινγκ επικράτησε με 4-2 της Τσέλσι στη δεύτερη αναμέτρηση του πρώτου γύρου του Κυπέλλου UEFA, αποκλείοντας τους Άγγλους, οι οποίοι διέθεταν στο ρόστερ τους ποδοσφαιριστές όπως ο Τζον Τέρι, ο Φρανκ Λάμπαρντ και ο Τζιανφράνκο Τζόλα.
Ο Έρικ Νέβλαντ, σημερινός αθλητικός διευθυντής της Βίκινγκ, μπορεί να διηγηθεί εκείνη την ιστορία από πρώτο χέρι, καθώς είχε σκοράρει δύο φορές και είχε μοιράσει μία ασίστ.
Λίγο περισσότερο από 18 χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2020, ο Νέβλαντ έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει την πορεία του συλλόγου: την πρόσληψη δύο προπονητών ως ισότιμου προπονητικού διδύμου.
«Είχαμε φτάσει σε ένα σημείο της ιστορίας μας όπου έπρεπε να κάνουμε κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό, ώστε να βελτιωθούμε», εξηγεί στον Guardian.
Ο Όρσχαϊμ είχε επιστρέψει στη Βίκινγκ το 2016, αναλαμβάνοντας ρόλο προπονητή στις ακαδημίες. Ο Γένσεν, ο οποίος δεν έγινε ποτέ επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, είχε εργαστεί το 2017 στη ΦΚ Βίνταρ, ομάδα της τρίτης κατηγορίας της Νορβηγίας, πριν ενταχθεί στο τεχνικό επιτελείο της Βίκινγκ ως βοηθός προπονητή. Ο φίλος του βρισκόταν ήδη στην ίδια θέση από τις αρχές του 2017.
Στα τέλη του 2020, οι δύο τους διαδέχθηκαν τον προηγούμενο προπονητή της ομάδας, Μπιάρνε Μπέρντσεν.
«Σκεφτήκαμε: “Ας το δοκιμάσουμε”. Κατά κάποιον τρόπο, έβγαζε νόημα. Φυσικά, υπήρχε ρίσκο, αλλά βρισκόμασταν σε μια θέση όπου μπορούσαμε να το πάρουμε», αναφέρει ο Νέβλαντ για την απόφαση που τότε φαινόταν ασυνήθιστη.
Η Βίκινγκ ακολουθεί το μοντέλο της Μπόντο/Γκλιμτ
Η Βίκινγκ προέρχεται από το Σταβάνγκερ, μια πόλη περίπου 150.000 κατοίκων στη νότια Νορβηγία, και αγωνίζεται στην έδρα της σε συνθετικό χλοοτάπητα.
Πρόκειται για έναν σύλλογο με πλούσια ιστορία. Κατέκτησε τέσσερα διαδοχικά πρωταθλήματα τη δεκαετία του 1970 και παρέμεινε για χρόνια ανάμεσα στις ισχυρές δυνάμεις του νορβηγικού ποδοσφαίρου. Ωστόσο, ο τίτλος του 1991 έμελλε να είναι ο τελευταίος της για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το 2017 υποβιβάστηκε για λίγο στη δεύτερη κατηγορία, προτού εξασφαλίσει άμεσα την επιστροφή της. Η ανάκαμψη, πάντως, δεν ήταν εύκολη ούτε μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τους Όρσχαϊμ και Γένσεν. Το 2022, η ομάδα ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 11η θέση της Eliteserien.
«Στα πρώτα δύο χρόνια μάθαμε πάρα πολλά πράγματα που δεν πρόκειται να ξανακάνουμε με τον ίδιο τρόπο», παραδέχεται ο Γένσεν.
Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα ήταν η ανάγκη να δοθεί ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη ποδοσφαιριστών από την ευρύτερη περιοχή. Νεαροί παίκτες που γνωρίζουν τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για τη Βίκινγκ και να εκπροσωπείς το Σταβάνγκερ.
Αυτή η φιλοσοφία θυμίζει σε μεγάλο βαθμό εκείνη της Μπόντο/Γκλιμτ, η οποία έχει ακολουθήσει ανάλογη πορεία, με ιδιαίτερα επιτυχημένα αποτελέσματα.
Για τον Γένσεν, ωστόσο, η μεγαλύτερη ανταμοιβή δεν βρίσκεται αποκλειστικά στους τίτλους ή στις ευρωπαϊκές διακρίσεις.
«Αυτό είναι ίσως το καλύτερο πράγμα», λέει με ενθουσιασμό, αναφερόμενος στη σχέση που έχει αναπτύξει ξανά ο σύλλογος με την τοπική κοινωνία.
«Δεν είναι το Champions League ούτε η κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά το να βλέπεις πόσα παιδιά κυκλοφορούν στην πόλη ή πηγαίνουν στο σχολείο φορώντας φανέλες της Βίκινγκ. Πριν από δέκα χρόνια έβλεπες μόνο φανέλες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή της Λίβερπουλ. Αυτό με κάνει ιδιαίτερα περήφανο».
Πρωταθλήτρια Νορβηγίας μετά από 34 χρόνια
Από το 2023 και έπειτα, η συνεργασία των δύο προπονητών άρχισε να αποδίδει καρπούς. Η Βίκινγκ τερμάτισε αρχικά στην τέταρτη θέση και στη συνέχεια στην τρίτη, προτού κατακτήσει το 2025 το νορβηγικό πρωτάθλημα για πρώτη φορά έπειτα από 34 χρόνια.
Η επιτυχία αυτή αποτέλεσε την κορύφωση μιας πολυετούς προσπάθειας, ενώ η νίκη επί της Ντινάμο Ζάγκρεμπ στα προκριματικά του Champions League, στα τέλη Αυγούστου, άνοιξε τον δρόμο για την παρουσία της ομάδας ανάμεσα στα κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ.
Και μαζί με τα αγωνιστικά αποτελέσματα, το προπονητικό δίδυμο έγινε το σήμα κατατεθέν της.
«Όταν μιλάω με αθλητικούς διευθυντές από άλλες χώρες, δεν αναφέρονται πλέον στη Βίκινγκ με το όνομά της. Λένε απλώς: “Α, είστε η ομάδα με τους δύο προπονητές”», αποκαλύπτει ο Νέβλαντ.
Οι Όρσχαϊμ και Γένσεν έχουν συμβόλαια μέχρι το τέλος του 2029. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο σύλλογος θα επιλέξει υποχρεωτικά ένα νέο προπονητικό δίδυμο, σε περίπτωση που κάποια στιγμή αποχωρήσουν.
Προς το παρόν, ο αθλητικός διευθυντής αποδέχεται ότι η λύση της Βίκινγκ μπορεί να θεωρείται «ξεχωριστή» ή ακόμη και ασυνήθιστη.
Η επιτυχία, όμως, έχει τον τελευταίο λόγο.
«Γιατί να αλλάξεις κάτι που λειτουργεί;».