AP Photo
Λέο. Ένα όνομα που ακούγεται διαφορετικά όταν το λέει ένας φίλος. Για τους περισσότερους είναι ο Μέσι. Για τον Ντε Πολ είναι ο άνθρωπος πίσω από το «10», τον οποίο γνώρισε στις πιο έντονες στιγμές μιας ολόκληρης ποδοσφαιρικής εποχής.
Η φιλία τους ξεκίνησε μέσα από την εθνική Αργεντινής και μεγάλωνε ταξίδι με το ταξίδι, προπόνηση με την προπόνηση, νίκη με τη νίκη. Μαζί έφτασαν από την απογοήτευση στην κορυφή του κόσμου και έζησαν στιγμές που θα μείνουν για πάντα στην ιστορίας των Αργεντινών.
Όμως, αν υπάρχει κάτι που ο Ντε Πολ θέλησε να κρατήσει έξω από τους αριθμούς και τα τρόπαια, είναι όλα όσα συνέβαιναν όταν οι κάμερες έσβηναν. Εκεί βρίσκεται και η δική του ιστορία για τον Μέσι.
«Ήθελα κάθε Αργεντίνος να γνωρίσει ποιος πραγματικά είσαι»
«Υπήρχε κάτι που πάντα ήθελα όλα αυτά τα χρόνια: κάθε Αργεντινός να μπορούσε να γνωρίσει ποιος πραγματικά είσαι. Πώς είσαι όταν δεν υπάρχουν κάμερες, όταν δεν υπάρχουν γήπεδα, όταν είσαι απλώς ο εαυτός σου.
Εσύ ποτέ δεν αγάπησες ιδιαίτερα τα λόγια. Πάντα ένιωθες ότι τα παπούτσια σου ήταν ο καλύτερος τρόπος να μιλήσεις και ότι μέσα σε ένα γήπεδο έπρεπε να δείξεις όλα όσα ένιωθες για τη χώρα σου.
Κι εγώ είχα την τύχη να δω όλα όσα υπήρχαν πίσω από αυτό. Κάθε συγκέντρωση, κάθε νύχτα πριν από έναν τελικό, την πίεση, τον φόβο, τις αμφιβολίες, τις κριτικές. Σε είδα να περνάς στιγμές που για οποιονδήποτε θα ήταν υπερβολικά δύσκολες και την επόμενη ημέρα να σηκώνεσαι και να συνεχίζεις, χωρίς δικαιολογίες, χωρίς να κατηγορείς κανέναν, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις ποιος είσαι.
Γιατί αν υπάρχει κάτι που δεν άλλαξε ποτέ μέσα σου, είναι η αγάπη για αυτή τη φανέλα και για αυτή τη χώρα. Μια αγάπη που σε έκανε να σηκώνεσαι ξανά και ξανά, όταν έμοιαζε πως δεν είχε μείνει τίποτα άλλο να αποδείξεις».
Ο αρχηγός, ο φίλος και το «10»
«Γι’ αυτό όσα έκανες για την εθνική ομάδα πηγαίνουν πολύ πιο πέρα από τα γκολ και τους τίτλους που κερδίσαμε… και ήταν πολλοί.
Πάντα ήθελα να μπορούν να σε θαυμάζουν για αυτό που είσαι και όχι μόνο για όσα κάνεις. Όσοι σε γνωρίζουμε ξέρουμε ότι είσαι τεράστιος μέσα σε ένα γήπεδο, αλλά έξω από αυτό είσαι ακόμη μεγαλύτερος. Και πιστεύω ότι σήμερα η Αργεντινή το γνωρίζει επιτέλους.
Δεν ξέρω αν υπάρχει τόσο μεγάλη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν ποδοσφαιριστή και μια χώρα, όπως αυτή που δημιούργησες εσύ. Το ότι μπόρεσα να τη ζήσω δίπλα σου θα το κουβαλάω σε όλη μου τη ζωή. Το να σε βλέπω να περπατάς με το “10” και την αρχηγική κορδέλα μπροστά μας ήταν σαν να νιώθουμε ότι μας προστάτευες. Ό,τι κι αν συνέβαινε, υπήρχε κάποιος εκεί μπροστά που θα τα έδινε όλα για εμάς.
Και τα καταφέραμε, αδερφέ.
Γίναμε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ».
«Οι στιγμές που κανείς δεν είδε»
«Με τα χρόνια κατάλαβα ότι ίσως το πιο όμορφο πράγμα δεν ήταν μόνο το να σηκώσουμε εκείνο το κύπελλο. Ήταν ότι δεν σταματήσαμε ποτέ να είμαστε εμείς. Τα γέλια, τα ταξίδια, οι συγκεντρώσεις και όλα εκείνα που κανείς δεν είδε και για μένα ήταν τα πιο σημαντικά.
Τι τύχη που είχα να είμαι δίπλα σου σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας μας.
Σε ευχαριστώ για όλα όσα έκανες για εμάς και για την Αργεντινή.
Σε ευχαριστώ που με άφησες να γνωρίσω τον Λέο που πάντα ήθελα να γνωρίσουν όλοι. Εκείνον που δεν χρειάζεται το “10”, την αρχηγική κορδέλα ή ένα γήπεδο για να είναι γίγαντας.
Σ’ αγαπώ, αδερφέ. Τι περηφάνια που το ζήσαμε μαζί!».
Για τον κόσμο θα μείνει ο Μέσι. Για την Αργεντινή το «10». Για τον Ντε Πολ όμως, θα μείνει ο Λέο.
Ειρήνη Χατζηκαλυμνίου