Φορώντας τη φανέλα των «Μπλε Σαμουράι», οι Ιάπωνες θεατές έμειναν μετά την ισοπαλία 2-2 για να μαζέψουν σχολαστικά όλα τα σκουπίδια από τις κερκίδες και να τα στοιβάζουν σε μπλε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών.
«Μας δίδαξαν ότι όταν χρησιμοποιούμε έναν χώρο, πρέπει να τον αφήνουμε πιο καθαρό από ό,τι τον βρήκαμε», εξήγησε ο Έιτα Τανάκα, με μια μπύρα και μερικά ποτήρια στο χέρι, φορώντας την μπλε φανέλα της ομάδας του.
«Για παράδειγμα, στο σχολείο, καθαρίζουμε μόνοι μας τις τάξεις μας χωρίς να χρειάζεται να μας το πει ο δάσκαλός μας», πρόσθεσε ο 20χρονος Τανάκα.
Η καθαριότητα των Ιαπώνων οπαδών, των οποίων η ομάδα συμμετέχει για όγδοη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο, έχει γίνει το σήμα κατατεθέν τους διεθνώς.
«Είναι η κουλτούρα μας. Παντού όπου πηγαίνουμε, πρέπει να καθαρίζουμε. Είναι η πνευματική μας πρακτική, η στάση μας», λέει ο Φούτο Χαγκιβάρα, υπερήφανος για αυτήν την συλλογική συμπεριφορά.
Και αυτό γίνεται όλο και πιο δημοφιλές. Ο quarterback των New York Giants, Τζαμέϊς Γουίνστον, εθεάθη να συμμετέχει με τους Ιάπωνες οπαδούς μετά τον αγώνα της Κυριακής, φορώντας μια μπλε φανέλα της Ιαπωνίας με το όνομά του στο πίσω μέρος της.
Ο κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, Μασάτσι Οσάουα, πιστεύει ότι ένας συνδυασμός αισθήματος κοινωνικής ευθύνης και «πίεσης» από ομοίους, αποτελεί την βάση της συμπεριφοράς των οπαδών.
«Οι Ιάπωνες τείνουν να ενδιαφέρονται λιγότερο για την δικαιοσύνη μεγάλης κλίμακας και σε ζητήματα όπως η παγκόσμια ανισότητα, οι συγκρούσεις ή η κλιματική κρίση. Αλλά είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι σε ηθικές σκέψεις μικρής κλίμακας», εξηγεί και προσθέτει: «Όταν αλληλεπιδρούν με ανθρώπους στον ίδιο χώρο ή με τους οποίους έχουν άμεση προσωπική επαφή, νιώθουν μια έντονη επιθυμία να μην τους προκαλέσουν κανένα πρόβλημα ή να τους κάνουν να νιώσουν άβολα».
Οι οικιακές εργασίες αποτελούν μέρος της ιαπωνικής εκπαίδευσης από πολύ μικρή ηλικία και τα παιδιά -μπορεί να τα δει κανείς να- τρίβουν τα πατώματα και τα τραπέζια του σχολείου καθημερινά.
Οι δημόσιοι κάδοι απορριμμάτων είναι σπάνιοι στην χώρα, επομένως οι άνθρωποι πρέπει να παίρνουν τα σκουπίδια τους σπίτι. Η απόρριψη των οικιακών απορριμμάτων σε δημόσιους χώρους στην Ιαπωνία είναι, στην πραγματικότητα, μια αρκετά μεγάλη πρόκληση.
Ο Σκοτ Νορθ, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οσάκας, υποδεικνύει ότι αυτές οι ομάδες οπαδών είναι οργανωμένες με ηγέτες και οπαδούς.
«Εφόσον όλοι συγκεντρώνονται, αναμένεται να ενεργήσουν ως ομάδα», εξηγεί ο Αμερικανός επιστήμονας, ο οποίος ζει στην Ιαπωνία για περίπου σαράντα χρόνια, εξηγώντας: «Και όταν οι ηγέτες βγάζουν τις σακούλες και λένε: “Πάμε”, κανείς δεν πρόκειται να πει όχι. Στην Ιαπωνία, μόλις κάποιος αρχίσει να μαζεύει σκουπίδια, όσοι βρίσκονται γύρω του αισθάνονται ότι απλώς δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Σε αυτήν την περίπτωση, το κύριο κίνητρο δεν είναι τόσο η επιθυμία να διατηρηθεί το στάδιο καθαρό ή να αποφευχθεί η δημιουργία εργασίας για όσους πρέπει να το καθαρίσουν μετά. Είναι περισσότερο η επιθυμία να μην θεωρούνται ενοχλητικοί μέσα στην ομάδα κάποιου».