Η νοσταλγία χτυπάει “κόκκινο” πριν από την έναρξη κάθε Μουντιάλ, με το μυαλό να ταξιδεύει σε αξέχαστα παιχνίδια, σε μεγάλες προσωπικότητες, και γενικότερα σε ανθρώπους και ομάδες που έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα την κορυφαία διοργάνωση του ποδοσφαίρου.
Το συναίσθημα της κατάκτησης μιας τέτοιας διοργάνωσης είναι ίσως το πιο έντονο που μπορεί να βιώσει ένας ποδοσφαιριστής, αποτελώντας την εκπλήρωση του πιο… τρελού ονείρου για τους περισσότερους.
Υπάρχουν, όμως “θρύλοι” του αθλήματος, με τεράστια ιστορία, οι οποίοι δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν σε αυτό το σημείο. Τα ονόματα δεν είναι λίγα και είναι πάρα πολύ σημαντικά.
Λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης, θα παρουσιάσουμε ορισμένους από αυτούς, εστιάζοντας σε παίκτες που έχουν ολοκληρώσει την καριέρα τους και που έχουν μακρά διαδρομή με την εθνική τους ομάδα, καθώς και σπουδαίες ιστορίες γύρω από τις προσπάθειες που έκαναν για να κερδίσουν κάποιο Μουντιάλ.
Γιόχαν Κρόιφ: Η ποδοσφαιρική διάνοια της “ολοκληρωτικής” Ολλανδίας
Αποτέλεσε τον ηγέτη της ποδοσφαιρικής “επανάστασης” της Ολλανδίας στο Μουντιάλ του 1974. Με τρία γκολ στη διοργάνωση και καθοριστική παρουσία, ο Γιόχαν Κρόιφ οδήγησε την ομάδα του στον τελικό, όπου όμως ηττήθηκε με 2-1 από τη Δυτική Γερμανία, σε έναν αγώνα που σημάδεψε την ιστορία του αθλήματος. Δεν συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1978, στερώντας από την καριέρα του μια δεύτερη ευκαιρία για τίτλο.
Φέρεντς Πούσκας: Έζησε το “θαύμα της Βέρνης” από τη λάθος πλευρά
Ο Φέρεντς Πούσκας ήταν αδιαμφισβήτητα το πρόσωπο της θρυλικής Ουγγαρίας του 1954. Παρά τον τραυματισμό του στη φάση των ομίλων, επέστρεψε στον τελικό απέναντι στη Δυτική Γερμανία, όπου η ομάδα του ηττήθηκε απροσδόκητα με 3-2, σε έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους όλων των εποχών στα Μουντιάλ, που έμεινε στην ιστορία ως το “θαύμα της Βέρνης”.
Πάολο Μαλντίνι: Πλήρωσε την δική του άρνηση
Ο εμβληματικός αμυντικός είχε μία από τις πιο γεμάτες παρουσίες σε Μουντιάλ, με συμμετοχές το 1990, 1994, 1998 και 2002, φτάνοντας συνολικά τους 23 αγώνες. Η κορυφαία του στιγμή ήταν το 1994, όταν η Ιταλία έφτασε στον τελικό απέναντι στη Βραζιλία, αλλά ηττήθηκε στα πέναλτι. Το 2006, ο Μαλντίνι αρνήθηκε την κλήση του στην Εθνική και η “Σκουάντρα Ατζούρα” θριάμβευσε στο μνημειώδες εκείνο τουρνουά.
Μισέλ Πλατινί: Η Δυτική Γερμανία δεν του επέτρεψε να παίξει σε τελικό
Ο τρεις φορές νικητής της Χρυσής Μπάλας συμμετείχε σε τρία Μουντιάλ (1978, 1982, 1986). Στα δύο τελευταία η Γαλλία αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τη Δυτική Γερμανία, με το παιχνίδι του 1982 να μένει αξέχαστο λόγω της σύγκρουσης του Σουμάχερ με τον Ματιστόν. Συνολικά, ο Πλατινί αγωνίστηκε σε 14 ματς Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ρομπέρτο Μπάτζιο: Ο μοιραίος
Ο “Μικρός Βούδας” έζησε ίσως την πιο δραματική ιστορία. Στο Μουντιάλ του 1994 ήταν ο ηγέτης της Ιταλίας, σημειώνοντας 5 γκολ και οδηγώντας την στον τελικό. Ωστόσο, στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στη Βραζιλία αστόχησε στο καθοριστικό χτύπημα, στερώντας από την ομάδα του τον τίτλο. Παράλληλα, είχε συμμετοχές και στα Μουντιάλ του 1990 (3η θέση) και 1998, ενώ είναι ο μοναδικός Ιταλός που σκόραρε σε τρία διαφορετικά Μουντιάλ.
.