INTIME
Η τελευταία του εμφάνιση στο κλειστό “Γιάννης Μπουρούσης” απέναντι στην Καρδίτσα (28/12, 68-72) ήταν χαρακτηριστική της δυναμικής του: ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 28 πόντους, 6 ριμπάουντ και 3 ασίστ, αφήνοντας τις εντυπώσεις για την άμεση προσαρμογή του στο αγωνιστικό πνεύμα και τη φιλοσοφία του ΠΑΟΚ.
Ο ίδιος εμφανίστηκε μετρημένος στις δηλώσεις του στους εκπροσώπους του Τύπου, τονίζοντας πως η επιτυχία είναι πάντα αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς: «Απέναντι στην Καρδίτσα είχα μια παραγωγική μέρα, αλλά την επόμενη φορά μπορεί να ξεχωρίσει άλλος παίκτης, όπως ο Κλίβελαντ (Μέλβιν), ο Μάρβιν (Τζόουνς), ο Τίμι (Άλεν) ή ο Μπεν (Μουρ). Το σημαντικό είναι να κερδίζει η ομάδα», είπε.
Ο Ταϊρί μίλησε για την ένταξή του στην ομάδα, εξηγώντας πως η αρχική πρόκληση ήταν να προσαρμοστεί σε μια ομάδα που ήδη είχε χημεία και πετυχημένη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα και στο Europe Cup. «Νιώθω ολοένα και πιο άνετος στον ΠΑΟΚ και το γεγονός ότι κερδίζουμε με χαροποιεί», τόνισε.
Όσον αφορά τους συμπαίκτες του, μίλησε για την εμπειρία του Πατρίκ Μπέβερλι, υπογραμμίζοντας τη σπουδαιότητα της ηγετικής του φυσιογνωμίας και της εμπειρίας του, ενώ σημείωσε ότι η χημεία στην ομάδα είναι εξαιρετική: «Όλα τα παιδιά είναι καταπληκτικοί χαρακτήρες και μας αρέσει να παίζουμε μαζί. Θα γινόμαστε καλύτεροι όσο κυλάει η σεζόν».
Ο Αμερικανός γκαρντ δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για το ιστορικό έτος της ομάδας, καθώς ο ΠΑΟΚ γιορτάζει το 2026 τα εκατό χρόνια από την ίδρυσή του: «Είναι καταπληκτικό να είσαι μέλος μιας τόσο ιστορικής ομάδας. Μαθαίνω νέα πράγματα για τον σύλλογο κάθε μέρα».
Όσο για τους φιλάθλους: «Είναι φανταστικοί. Δεν έχω παίξει για καλύτερο κόσμο στην καριέρα μου. Είναι φοβερό να βλέπεις τους οπαδούς να ταξιδεύουν για να είναι στο πλευρό μας».
Κλείνοντας, ο Ταϊρί ευχήθηκε για τη νέα χρονιά: «Υγεία πάνω από όλα. Θέλω να γίνω καλύτερος, ως άνθρωπος και ως παίκτης, και φυσικά να κερδίζουμε με την ομάδα». Παράλληλα, μοιράστηκε την προσωπική του χαρά που θα ξαναδεί την οικογένειά του στην Ελλάδα: «Η μαμά μου θα έρθει στη Θεσσαλονίκη τον Ιανουάριο και ο μπαμπάς μου τον Μάρτιο…».