Αναλυτικά όσα είπε ο Χρήστος Μπακάλης:
Για τον Ερμή Κυβερίου: «Είμαστε σε ένα χωριό, όχι σε κωμόπολη. Ο πληθυσμός είναι μικρός. Ο σύλλογος είναι ποδοσφαιρικός από το 1986. Έχουμε και τμήμα μπάσκετ, πράγμα σπάνιο για την περιοχή. Το 1986 ιδρύθηκε παιδικό τμήμα και κατέβηκε στο πρωτάθλημα. Η προσπάθεια των ανθρώπων είναι σημαντική και αξιέπαινη. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η ομάδα ανέβηκε στην Α1 την τωρινή σεζόν. Τώρα έχουμε φτάσει να διεκδικούμε την άνοδο».
Για τις βλέψεις της τωρινής σεζόν: «Η ομάδα από πέρυσι που ήρθε η άνοδος στην Α1 ΕΣΚΑΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της, στήθηκε, απ’ όσο ξέρω, γιατί ήμουν παίκτης, προκειμένου να μην υπάρξει θέμα παραμονής και να κάνει μια αξιοσημείωτη προσπάθεια για να βρεθεί στην πρώτη τετράδα. Το σίγουρο ήταν ότι δε θέλαμε να κινδυνεύσουμε. Όχι απλά ανταμείφθηκε η προσπάθεια και ξεπεράσαμε τον πρώτο στόχο, αλλά τώρα διεκδικούμε και το πρωτάθλημα. Είναι, για ‘μένα, κάτι αρκετά δύσκολο, επειδή ο σύλλογος δεν έχει εικόνα για των εθνικών κατηγοριών και της Α1 ΕΣΚΑΚ. Για τους ανθρώπους εδώ είναι ήδη επιτυχημένη η σεζόν. Η στόχευση του Σεπτεμβρίου έχει επιτευχθεί και με το παραπάνω».
Για τον στόχο της ανόδου: «Αυτό μετράει πολύ και για τη διοίκηση. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που λειτουργούν το τμήμα μπάσκετ, είναι σε άμεση συνεργασία με το ποδόσφαιρο. Συνεργάζονται χωρίς προβλήματα. Είναι μεγάλο επίτευγμα αυτό για ‘μένα, ως προπονητής. Εδώ μπαίνει και η κουβέντα που μας ρωτούν για τους στόχους σε περίπτωση ανόδου. Αυτό αφορά το κατά πόσο ένα μικρό χωριό μπορεί να στηρίξει μια τέτοια προσπάθεια. Ξέρουν τι εστί οργάνωση σε επίπεδο εθνικής κατηγορίας. Ζούμε σε δύσκολες οικονομικές μέρες όμως. Αν πάρουμε το πρωτάθλημα, είναι μεγάλο ερωτηματικό αν θα τα καταφέρουμε. Είναι… ευχή και κατάρα».
Για το ρόστερ και τους ντόπιους παίκτες: «Υπάρχουν παιδιά από το Άργος, το Ναύπλιο και το Κυβέρι. Αρκετοί έμειναν από την περσινή ομάδα, με προσθήκες μερικών αθλητών. Αυτήν τη στιγμή προσπαθούν για το καλύτερο. Ο Δημήτρης Παπαντωνίου, που έχει παίξει στον Οίακα Ναυπλίου, μένει εδώ. Θεωρείται ντόπιος. Μια ομάδα πρωτοεμφανιζόμενη προσέλκυσε τέτοιου βεληνεκούς παίκτες. Το μοναδικό που μπορώ να πω είναι ότι ο “κορμός” έμεινε ίδιος με πέρυσι».
Για τα ταξίδια στην ΕΣΚΑΚ: «Είναι όχι απλά δυσκολία, είναι η μοναδική δυσκολία. Καταλαβαίνετε ότι οι τοποθεσίες της είναι μακρινές και ταυτόχρονα είναι μεγάλη η έκταση των δύο νομών. Το τοπικό στοιχείο είναι έντονο μπορώ να πω. Η δυσκολία μεγαλώνει αρκετά».
Για τις εγκαταστάσεις και τα προβλήματα της περιοχής: «Αυτό, ούτως ή άλλως, ήταν ανέκαθεν δεδομένο. Τα παλιά χρόνια υπήρχε ανοιχτό γήπεδο. Στην Κίο είναι το πιο κοντινό κλειστό γήπεδο, αρκετά μακριά από το Κυβέρι. Υπάρχει η στήριξη από τους φιλάθλους από το τμήμα ποδοσφαίρου. Παρ’ όλο που είναι μακριά η έδρα, υπάρχει ταύτιση και η βοήθεια των ανθρώπων. Όταν δε συμβαδίζουν οι ώρες των δύο τμημάτων, γιατί παραμένει η μεγάλη αγάπη το ποδόσφαιρο, στηρίζουν και είμαστε ικανοποιημένοι».