Αναλυτικά όσα ανέφερε ο Σπύρος Γεωργούτσος:
Για τον τελικό ανόδου της Κυριακής (21/06): «Εμείς πάμε σαν το αουτσάιντερ, το ξέρουμε αυτό και κρατάμε χαμηλά τον πήχη. Είναι δύσκολο να το διαχειριστείς όλο αυτό. Έχουμε παίξει πολλά ματς μέσα σε λίγες μέρες. Σήμερα (19/06) μπαίνουμε στο καράβι να ανέβουμε στην Αθήνα και θα προσπαθήσουμε να ξεκουραστούμε μία μέρα για να παίξουμε την επόμενη. Δεν είναι εύκολο. Η ομάδα είχε να πάρει πρωτάθλημα στη Χίο 13 χρόνια. Είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση την οποία την έχουν “αγκαλιάσει” όλοι. Εγώ έχω βρεθεί σε πάρα πολλές ομάδες, αυτήν την οικογένεια την έχω ζήσει στο Πικέρμι, όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Οι άνθρωποι προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα πριν καν γίνει. Θέλουν να ανέβουν. Παρ’ ότι όλοι κρατούν μικρό καλάθι όλη τη σεζόν, αν πάρουμε την άνοδο η ομάδα θα την υποστηρίξει. Αυτό που έχει δυσκολέψει λίγο την κατάσταση είναι ο χαμός ενός ανθρώπου που ήταν σύμβολο της ομάδας, του κυρίου Γιάννη Λαγού. Ήταν “σημαία” της ομάδας και μπορώ να πω πως μετά από αυτό το συμβάν η ομάδα έχει συσπειρωθεί ακόμα περισσότερο».
Για το ότι θα έχουν δώσει τρία ματς σε πέντε μέρες: «Η αλήθεια είναι πώς είναι πρωτόγνωρο. Για κάποια παιδιά της ομάδας που έχουν παίξει σε εθνικές κατηγορίες και έχουν βρεθεί εδώ για διάφορους λόγους, όταν φτάνεις μέσα καλοκαιριού και είσαι ακόμα στο γήπεδο είναι ψυχοφθόρο. Έχουμε κουραστεί είναι η αλήθεια, αλλά περιμένουμε πώς και πώς την Κυριακή να τελειώσει όλο αυτό».
Για το τι θα σημαίνει η άνοδος για την ομάδα, αν έρθει: «Η χρονιά για ‘μας είναι άκρως πετυχημένη. Αν καταφέρει η ομάδα στο τελευταίο ματς να νικήσει, νομίζω στο νησί θα είναι σαν να έχουμε πάρει… Ευρωλίγκα, θα γίνει πανικός. Θα μου θυμίσει την εποχή που ανέβηκε η Μύκονος και όλο το νησί πανηγύριζε, ίσως όχι σε τόσο μεγάλη έκταση βέβαια. Σίγουρα το θέλουμε πολύ. Είναι πάρα πολύ καλές και οι δύο ομάδες του άλλου παιχνιδιού, με πάρα πολύ έμπειρους παίκτες, που έχουν παίξει πάρα πολλά χρόνια σε εθνικές κατηγορίες. Ένας τελικός, για ‘μένα, είναι 50-50. Αυτός που το θέλει περισσότερο θα το πάρει. Θα μπούμε μέσα και θα δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε για να πάρουμε την άνοδο».
Για την όλη πορεία της ομάδας μέχρι εδώ: «Οι Ίωνες σύμφωνα με τα δεδομένα της Χίου ήταν η τρίτη ομάδα που διεκδικούσε το πρωτάθλημα. Οι άλλες δύο ήταν ο ΒΑΟΛ με τον ΦΟΒ, με τυχαία σειρά. Ο ΒΑΟΛ έχει παίξει διψήφιο αριθμό χρόνων στις εθνικές κατηγορίες, ο ΦΟΒ ήταν σε αυτές τα τελευταία 5-6 χρόνια. Σίγουρα είναι ένας τελικός της Κυριακή, αλλά δε θεωρώ πως υπάρχει άνθρωπος τη δεδομένη χρονική στιγμή, είτε στο νησί είτε μέσα στην ομάδα, που δε θεωρεί άκρως πετυχημένη τη φετινή σεζόν. Εγώ προσωπικά θα ήθελα πολύ την άνοδο, παρ’ όλο που έχουν περάσει τα χρόνια».
Για το ότι ο ίδιος βγήκε MVP στο φετινό πρωτάθλημα Χίου: «Σίγουρα με χαροποιεί το ότι βγήκα MVP, αλλά εγώ πλέον παίζω μπάσκετ για να το διασκεδάζω. Παίζω για τις κόρες μου και τη γυναίκα μου».
Για το πώς βρέθηκε στους Ίωνες Χίου: «Ήταν ένας παράγοντας η γυναίκα μου. Συνάμα ήρθε η κατάσταση ότι δεν είχα προτάσεις από άλλη ομάδα του νησιού, μόνο τους Ίωνες. Οι άνθρωποι της ομάδας με προσέγγισαν εξαιρετικά, μου έδωσαν κατευθείαν να καταλάβω πως είναι οικογένεια. Ειδικά ο πρόεδρος, κύριος Καραμούζος, ο Αντώνης Καλιμανάς και ο Γιώργος Αλεξάκης, που είναι Γενικοί Αρχηγοί, ο κύριος Μιχάλης Μπουμπούλης, που είναι assistant coach, και ο κόουτς Νίκος Βολικάκης. Όταν είχα ξαναβρεθεί στον ΦΟΒ κάναμε παρέα με τον κόουτς. Μου έδειξαν το πλάνο τους, δεν είχα πάρα πολλές προτάσεις στα χέρια μου και τη δέχθηκα με χαρά. Ήθελα να βοηθήσω. Περνάω καλά, είναι ωραία και ήρεμα, ειδικά για τα παιδιά είναι ακόμα καλύτερο».
Για το αν θα ακολουθήσει την ομάδα στη National League 2, σε περίπτωση που έρθει η άνοδος: «Επειδή δεν ξέρω πώς θα κινηθούν τα πράγματα με τη γυναίκα μου, αν η ομάδα επιστρέψει στις εθνικές κατηγορίες η λογική λέει πως θα παίξω άλλη μία χρονιά. Ακόμα κι αν δεν το καταφέρει όμως, αναλόγως του τι θα γίνει με τη γυναίκα μου θα δούμε και τι θα κάνουμε. Με εξιτάρει το να παίξω άλλη μια χρόνια σε εθνική κατηγορία, για διασκέδαση και πάλι».
Για τον Γιάννη Λαγό: «Εγώ είχα την τιμή να τον γνωρίσω όταν κατέβηκα να παίξω στον ΦΟΒ. Μιλάμε για έναν προπονητή και άνθρωπο εξαιρετικό. Δυστυχώς δεν είναι πλέον κοντά μας. Ήταν μια κατάσταση πρωτόγνωρη για ‘μένα. Όποιος ήταν ηλικιακά από 32 και πάνω στο νησί έκλαιγε σαν μικρό παιδί. Ήταν πραγματικά ο μπασκετικός πατέρας της Χίου. Κάτι αντίστοιχο έχω ζήσει άλλη μια φορά στην Κρήτη με τον θάνατο του κυρίου Νίκου Τούλη, όχι τόσο έντονα όμως. Δεν πίστευα ότι μπορεί να έχει τόσο μεγάλη επιρροή στον μπασκετικό κόσμο της Χίου. Ο κύριος Λαγός πέθανε την ημέρα που είχα γενέθλια. Μου έστελναν “χρόνια πολλά” και ξαφνικά ξεκινήσαμε να γράφουμε ότι εκείνος έφυγε από τη ζωή. Και τα έφερε έτσι η τύχη που το πρώτο βραβείο “Γιάννης Λαγός” (σ.σ. του MVP του πρωταθλήματος Χίου) το πήρα εγώ. Είναι λίγο οξύμωρο. Όπως προείπα, επειδή ήταν ο ιδρυτής αυτής της ομάδας, αυτό που συνέβη μάς έχει συσπειρώσει ακόμα περισσότερο».