Έφθασε η καλύτερη εποχή του χρόνου για τους φίλους του μπάσκετ. Το Final Four είναι εδώ και γύρισε στην Ελλάδα για πρώτη φορά, έπειτα από 19 χρόνια, με την Αθήνα να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς φιλοξενεί μια πολύ σημαντική διοργάνωση, που έχει και ελληνική εκπροσώπηση.
Το συγκεκριμένο Final Four μπορεί να δημιουργήσει ανεξίτηλες μνήμες σε όλο τον οργανισμό του Ολυμπιακού, αλλά αυτό θα το μάθουμε το βράδυ της Κυριακής (24/5), που θα ολοκληρωθεί το αγωνιστικό πρόγραμμα. Πάντως, το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μία διοργάνωση με ιστορικό χαρακτήρα για τους Πειραιώτες, γιατί είναι η πρώτη τους συμμετοχή σε Final Four που γίνεται στην Ελλάδα, αλλά κι επειδή θα έχουν περίπου 10.000 φιλάθλους τους μέσα στην έδρα του “αιωνίου” τους αντιπάλου.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν μια ιδιαίτερη συνθήκη για τον Ολυμπιακό του 2026, αλλά κάθε Final Four είναι ιδιαίτερο για τους “ερυθρόλευκους”, αρχής γενομένης από το Τελ Αβίβ το 1994. Τότε, σημειώθηκε η πρώτη τους συμμετοχή, για να φθάσουμε στο τώρα και την 15η παρουσία των Πειραιωτών σε Final Four, με την οποία ελπίζουν ότι θα φθάσουν στο 4ο τρόπαιο. Ωστόσο, μέχρι να το μάθουμε αυτό, αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στην προϊστορία του Ολυμπιακού, γιατί υπάρχουν ιστορικές στιγμές, που έφεραν στο λιμάνι μεγάλες χαρές, αλλά και απογοητεύσεις.
Νίκες σε ντέρμπι, χαμένοι τελικοί και… triple crown
Η δεκαετία του ‘90 τα είχε όλα για τον Ολυμπιακό, με αφετηρία το Τελ Αβίβ. Χιλιάδες Έλληνες οπαδοί έφθαναν με κάθε τρόπο στο Ισραήλ, για ένα ιστορικό Final Four, που ήταν το πρώτο στην ιστορία των Πειραιωτών, αλλά το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό. Μάλιστα, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στον ημιτελικό, σε μία διοργάνωση που σημαδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια μεταξύ Ελλήνων. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 77-72 στον ελληνικό “εμφύλιο”, αλλά στον τελικό ηττήθηκε με 59-57 από την Μπανταλόνα του Ομπράντοβιτς, η οποία έκανε τη μεγάλη έκπληξη. Οι “ερυθρόλευκοι” έμειναν για ώρα χωρίς καλάθι, ο Πάσπαλι αστόχησε σε βολές και η ισπανική ομάδα πήρε το τρόπαιο, χάρη σε τρίποντο του Κορνίλιους Τόμπσον, ο οποίος έβαλε το μεγαλύτερο σουτ της καριέρας του. Αρκετά πράγματα ήταν κοινά και την επόμενη χρονιά.
Το 1995 στη Σαραγόσα είχαμε ξανά ντέρμπι “αιωνίων” στον ημιτελικό, με τον Ολυμπιακό να κερδίζει (58-52) και πάλι τον Παναθηναϊκό. Όμως, στον τελικό έχασε ξανά από ισπανική ομάδα. Η Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε με 73-61 των Πειραιωτών, έχοντας για κορυφαίο τον θρυλικό Άρβιντας Σαμπόνις.
Η… λύτρωση για τον Ολυμπιακό ήρθε το 1997 στη Ρώμη, έναν χρόνο μετά το πρώτο ευρωπαϊκό του Παναθηναϊκού στο Παρίσι. Η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς έφθασε στην κορυφή της Ευρώπης κι έζησε αξέχαστες στιγμές στην ιταλική πρωτεύουσα. Ο Ολυμπιακός πέρασε με 74-65 το εμπόδιο της Ολίμπια Λιουμπλιάνας στον ημιτελικό και στον τελικό κέρδισε με 73-58 την Μπαρτσελόνα, σε μία… ραψωδία του Ντέιβιντ Ρίβερς. Οι “ερυθρόλευκοι” εκείνη τη χρονιά έγιναν η πρώτη ελληνική ομάδα που κάνει το λεγόμενο triple crown (πρωτάθλημα, κύπελλο, ευρωπαϊκό).
Ο 20ος αιώνας έκλεισε με απογοήτευση για τους Πειραιώτες, καθώς το Final Four του 1999 δεν εξελίχθηκε καλά για την ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο Ολυμπιακός ηττήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε ευρωπαϊκό ημιτελικό. Η “σταχτοπούτα” Ζάλγκιρις έμοιαζε ασταμάτητη, επικράτησε με 87-71 και στον τελικό νίκησε με 82-74 την Μπολόνια. Έτσι, οι Λιθουανοί κατέκτησαν το μοναδικό τους τρόπαιο στη διοργάνωση.
Επιστροφή, back to back και ήττες σε αντίπαλες έδρες
Ο Ολυμπιακός πέρασε δύσκολα χρόνια, αλλά η εμπλοκή των αδερφών Αγγελόπουλων με τα διοικητικά της “ερυθρόλευκης” ΚΑΕ, επανέφεραν την ομάδα στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Το 2009 οι Πειραιώτες επέστρεψαν σε Final Four, απουσιάζοντας μια δεκαετία. Στο διάστημα αυτό, ο “αιώνιος” αντίπαλος ανέβηκε πολλά επίπεδα και τους κέρδισε στον ημιτελικό του Βερολίνου. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε 84-82, με τον Μπουρούση να αστοχεί στην τελευταία επίθεση και το “τριφύλλι” έφθασε μέχρι την κορυφή και τον Ολυμπιακό να μένει 4ος, αφού ηττήθηκε και από την Μπαρτσελόνα στον μικρό τελικό.
Την επόμενη χρονιά, οι Πειραιώτες ανέβασαν ακόμη περισσότερο το μπάτζετ και η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη κατάφερε να πάει στον τελικό του Παρισιού το 2010. Όμως, χρειάστηκε να αποκλείσει την Παρτίζαν με 83-80, σε έναν δραματικό ημιτελικό, ο οποίος κρίθηκε στην παράταση. Ο Τεόντοσιτς έκανε air ball σε τρίποντο, αλλά έσωσε την κατάσταση ο Τσίλντρες και ο Ολυμπιακός πέρασε στο έξτρα πεντάλεπτο, όμως έχασε με κάτω τα χέρια (86-68) από την Μπαρτσελόνα στον τελικό.
Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια ήρθαν οι μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του Ολυμπιακού, αν και ο προϋπολογισμός της ομάδας μειώθηκε σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Παρ’ όλα αυτά, οι “ερυθρόλευκοι” έφθασαν μέχρι το ιστορικό back to back, κάτι που δεν έχει κάνει άλλη ελληνική ομάδα και μέχρι τότε το είχε πετύχει μόνο η Μακάμπι Τελ Αβίβ στη σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης.
Με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο και τον Βασίλη Σπανούλη να ηγείται μίας ομάδας με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας και παίκτες χωρίς σημαντικές παραστάσεις, ο Ολυμπιακός πέτυχε το απόλυτο έπος στην Κωνσταντινούπολη το 2012. Απέκλεισε την Μπαρτσελόνα με 68-64 στον ημιτελικό και στον τελικό γύρισε από το -19 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και με το νικητήριο καλάθι (62-61) του Πρίντεζη στα 0.7’’ πριν το τέλος, ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης και παρέμεινε εκεί. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας διαδέχθηκε τον Ίβκοβιτς στην τεχνική ηγεσία κατέκτησε τον τίτλο στο Final Four του Λονδίνου το 2013, πετυχαίνοντας δύο εμφατικές νίκες (69-52 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό και 100-88 τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό).
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν άλλοι δύο τελικοί για τον Ολυμπιακό, έχοντας τον Γιάννη Σφαιρόπουλο στην άκρη του πάγκου του. Οι Πειραιώτες έπαιξαν συνολικά σε πέντε τελικούς στην Ευρωλίγκα μέσα σε οκτώ χρόνια, αλλά τόσο το 2015, όσο και το 2017, ήταν ουσιαστικά φιλοξενούμενοι στο ματς που έκρινε το τρόπαιο και τις δύο φορές κι ενώ νωρίτερα είχαν προηγηθεί ισάριθμες προκρίσεις σε βάρος της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Αμφότεροι οι δύο ημιτελικοί απέναντι στους Ρώσους είχαν ως πρωταγωνιστή τον Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος έβαλε μεγάλα σουτ. Ωστόσο, οι τελικοί ήταν άλλη υπόθεση. Μέσα στη Μαδρίτη το 2015, η Ρεάλ κέρδισε 78-59 τον Ολυμπιακό κι επανήλθε στην κορυφή της Ευρώπης, έπειτα από 20 χρόνια, παίρνοντας το πρώτο ευρωπαϊκό της σύγχρονης ιστορίας της. Το 2017 ήταν η σειρά της Φενέρμπαχτσε να γράψει ιστορία, η οποία επικράτησε με 80-64 του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το γήπεδό της και κατέκτησε για πρώτη φορά την EuroLeague.
Η κυριαρχία του Bartzokas ball, η συνέπεια και ο τελικός στόχος
Ο Ολυμπιακός πέρασε κάποια χρόνια δύσκολα, φθάνοντας στο σημείο να έχει ένα ρόστερ για την EuroLeague κι ένα άλλο, το οποίο αγωνιζόταν στην Α2 της Ελλάδας, λόγω κόντρας με την ομοσπονδία. Τον Ιανουάριο του 2022, οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ έδωσαν τα “κλειδιά” της ομάδας στον Γιώργο Μπαρτζώκα και σταδιακά ο οργανισμός επανήλθε στο υψηλότερο επίπεδο, εντός κι εκτός των συνόρων, με αποκορύφωμα το σήμερα, όπου ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για την 5η συνεχόμενη συμμετοχή στο Final Four, έχοντας ένα πολύ μεγάλο μπάτζετ και ίσως το πληρέστερο ρόστερ της ιστορίας του, που τον έφερε στην πρώτη θέση της κανονικής περιόδου για τρίτη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το μόνο που μένει για τους Πειραιώτες, είναι το να σηκώσουν το τρόπαιο μέσα στο “T-Center”, γιατί τους έχει λείψει όλα αυτά τα χρόνια με τις συνεχόμενες παρουσίες σε Final Four.
Το 2022 στο Βελιγράδι, στην επιστροφή του σε Final Four, ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 77-74 από την Αναντολού Έφες στον ημιτελικό με buzzer-beater του Μίτσιτς, ο οποίος οδήγησε την ομάδα του Άταμαν για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην κορυφή της Ευρώπης. Μπροστά σε περίπου 12.000 φιλάθλους τους, οι “ερυθρόλευκοι” βίωσαν μία πίκρα στην πρωτεύουσα της Σερβίας και ο χαμένος μικρός τελικός από την Μπαρτσελόνα ήταν το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι του αρχηγού Γιώργου Πρίντεζη.
Την επόμενη χρονιά, στο Final Four του 2023 στο Κάουνας, ο Ολυμπιακός βίωσε μία ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση, σε μία σεζόν όπου η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έπαιξε το καλύτερό της μπάσκετ. Μετά τη νίκη τους στον ημιτελικό απέναντι στη Μονακό με 76-62 και το εντυπωσιακό 27-2 της τρίτης περιόδου, οι Πειραιώτες φάνταζαν ως πολύ μεγάλο φαβορί για την κούπα, με σχεδόν καθολική αποδοχή απ’ όλη την Ευρώπη. Όμως, στον τελικό έχασαν με 79-78 από τη Ρεάλ Μαδρίτης, με καλάθι του Γιουλ στα τρία δευτερόλεπτα πριν το φινάλε του τελικού.
Εκείνο το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός έχασε τους δύο σημαντικότερους παίκτες της ομάδας, τον Κώστα Σλούκα και τον Σάσα Βεζένκοφ και παρά το γεγονός ότι αρκετές προσθήκες που έγιναν, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, οι “ερυθρόλευκοι” συνέχισαν το σερί τους και ήταν στο Final Four του 2024 στο Βερολίνο. Εκεί, ηττήθηκαν με 87-76 στον ημιτελικό από τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία έκανε μία φανταστική σεζόν μέχρι το σημείο αυτό, αλλά τελικά έχασε το τρόπαιο από τον Παναθηναϊκό και ο Ολυμπιακός αρκέστηκε στην 3η θέση, επικρατώντας με 87-74 της Φενέρμπαχτσε στον μικρό τελικό.
Πέρυσι στο Άμπου Ντάμπι, ο Ολυμπιακός χαρακτηριζόταν από πολλούς ως φαβορί και οι περισσότεροι περίμεναν έναν ελληνικό τελικό, ωστόσο και οι δύο ομάδες μας έχασαν και κοντραρίστηκαν στον μικρό τελικό. Οι Πειραιώτες ηττήθηκαν με 78-68 από τη Μονακό του Βασίλη Σπανούλη, που έχασε το τρόπαιο από την Φενέρμπαχτσε. Ο Ολυμπιακός βγήκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην τρίτη θέση, επικρατώντας με 97-93 του Παναθηναϊκού.