Η επιστροφή του Γιώργου Τζελίλη στα αγωνιστικά πλατό αποτελεί μία από τις πιο ξεχωριστές ιστορίες της χρονιάς για την ελληνική άρση βαρών. Ο τέταρτος Ολυμπιονίκης της Ατλάντα και πολυνίκης σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανοίγει την καρδιά του στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ και θυμάται την εποχή που η ελληνική άρση βαρών κυριαρχούσε παγκοσμίως.
Μίλησε για τη νοσταλγία που τον οδήγησε στην επιστροφή, τις θυσίες του πρωταθλητισμού, τους τραυματισμούς που σημάδεψαν την καριέρα του, τη σχέση του με τον Χρήστο Ιακώβου, την επανένωση της μεγάλης οικογένειας της Dream Team, αλλά και τις αξίες που του χάρισε ο αθλητισμός, επιμένοντας πως «ο αθλητισμός είναι η φιλοσοφία της ζωής».
Ο Γιώργος Τζελίλης μίλησε για την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση, ξεκαθαρίζοντας πως, παρά την πολυετή απουσία του από τα πλατό, «δεν έχω σταματήσει ποτέ να είμαι αθλητής». Όπως εξήγησε, η νοσταλγία να βρεθεί ξανά στον χώρο όπου μεγάλωσε, αλλά και η αγάπη του για την άρση βαρών, τον οδήγησαν στην απόφαση να αγωνιστεί ξανά, επισημαίνοντας πως «το σώμα δεν ξεχνάει, έχουμε μυϊκή μνήμη».
Αναφέρθηκε ακόμη στις μεγάλες θυσίες της γενιάς της Dream Team, αποκαλύπτοντας ότι για πολλά χρόνια έκανε πρωταθλητισμό «πεινασμένος», ενώ υπογράμμισε πως όταν ανεβαίνεις στο βάθρο όλες οι δυσκολίες ξεχνιούνται. Στάθηκε επίσης στην αξία της διαχείρισης της αποτυχίας, λέγοντας ότι ακόμη και μέσα από τις δύσκολες στιγμές ο αθλητής βγαίνει πιο δυνατός.
Ιδιαίτερα συγκινημένος μίλησε για τους ανθρώπους με τους οποίους έγραψε ιστορία στην ελληνική άρση βαρών, τον Χρήστο Ιακώβου, τον Πύρρο Δήμα, τον Βίκτορα Μήτρου και τον Λεωνίδα Σαμπάνη, ενώ τόνισε πως η αγάπη που εισέπραξε η εθνική ομάδα από τον κόσμο ήταν μοναδική. «Κάναμε τα όνειρά μας πραγματικότητα», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως, αν είχε τη δυνατότητα, θα το ξαναζούσε όλο από την αρχή.
Ο Γιώργος Τζελίλης μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τον άνθρωπο που σημάδεψε τη διαδρομή της θρυλικής ομάδας της άρσης βαρών, τον Χρήστο Ιακώβου, τονίζοντας πως ήταν ένας προπονητής που σκεφτόταν και λειτουργούσε σαν αθλητής. Αναφέρθηκε στη σχέση εμπιστοσύνης που είχαν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και στις αξίες του σεβασμού και της πειθαρχίας που χαρακτήριζαν εκείνη την ομάδα.
Θυμήθηκε ακόμη τις δύο πιο δύσκολες στιγμές της καριέρας του, τους σοβαρούς τραυματισμούς πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 και της Αθήνας το 2004, επισημαίνοντας πως ο αθλητισμός τον δίδαξε να αποδέχεται τις δυσκολίες και να συνεχίζει. «Η ζωή έχει εμπόδια και βάρη· γι’ αυτό λέω πως ο αθλητισμός είναι η φιλοσοφία της ζωής», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Τζελίλης στάθηκε επίσης στην ανάγκη να παραμείνει ενωμένη η μεγάλη οικογένεια της ελληνικής άρσης βαρών, εκφράζοντας την ικανοποίησή του που οι παλιές διαφορές ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ανάπτυξη του αθλητισμού πρέπει να ξεκινά από τα σχολεία, ενώ αναφέρθηκε και στη συγκινητική εμπειρία του από τη Ζάμπια, λέγοντας πως, ενώ πίστευε ότι πήγε για να προσφέρει, τελικά εκείνος και οι συναθλητές του ήταν αυτοί που πήραν το μεγαλύτερο μάθημα ζωής από την αγάπη των παιδιών. Κλείνοντας, τόνισε πως δεν θα άλλαζε τίποτα από τη διαδρομή του, καθώς, όπως είπε, «ήταν η ζωή μου και την αγαπάω σε κάθε της στιγμή».
Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ: