Πρόκειται για το μεγαλύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο όλων των εποχών, μετά τη διεύρυνση και την αύξηση των ομάδων σε 48: 104 παιχνίδια, με την ΕΡΤ να υποδέχεται τη διοργάνωση, καλύπτοντας όλα τα ματς στα ελεύθερα κανάλια της. Το Παγκόσμιο Κύπελλο επιστρέφει στο σπίτι του.
Οι ΗΠΑ, μια αγορά που βλέπει στο ποδόσφαιρο το επόμενο μεγάλο πεδίο ανάπτυξης, επιχειρούν να μετατρέψουν το άθλημα σε πλήρες προϊόν ψυχαγωγίας, με επενδυτές, τηλεοπτικά δικαιώματα και χορηγίες. Το σόου αναμένεται να είναι φαντασμαγορικό και οι Αμερικανοί στον τομέα αυτόν είναι πρωτοπόροι.
Από την άλλη, η ίδια η διοργάνωση αποκαλύπτει τα όριά της. Ο Σομαλός διαιτητής Ομάρ Αρτάν, παρότι είχε επιλεγεί για το τουρνουά, δεν μπόρεσε να μπει στις ΗΠΑ, λόγω περιορισμών ασφαλείας και μεταναστευτικής πολιτικής. Την ίδια στιγμή, η εθνική ομάδα του Ιράν, χώρας με την οποία οι ΗΠΑ βρίσκονται σε ανοιχτή γεωπολιτική και πολεμική αντιπαράθεση, παρότι θα δίνει τους αγώνες της στις ΗΠΑ, έχει καταλύσει στην Τιχουάνα, στη μεξικανική πλευρά των συνόρων με την Καλιφόρνια.
Το Μουντιάλ ανέκαθεν ήταν κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο: καθρέφτης ενός κόσμου όπου το χρήμα και η γεωπολιτική συνυπάρχουν με το παιχνίδι. Η FIFA έχει μπροστά της την τεράστια πρόκληση: καλείται να τηρήσει την υπόσχεσή της ότι η βασική της προτεραιότητα είναι το ίδιο το άθλημα και να ελέγξει τις αντιφάσεις της εποχής.
Αλλά στις καρδιές του κόσμου «η μπάλα δεν λερώνεται», όπως είχε πει κάποτε ο Ντιέγο Μαραντόνα. Η μπάλα θα συνεχίσει να λατρεύεται και εν τέλει θα κυριαρχήσει. Σε ακόμη ένα Παγκόσμιο Κύπελλο η μπάλα θα κάνει τον κόσμο να συγκινηθεί, να πανηγυρίσει, να βγει στους δρόμους, να κατακλύσει τις πλατείες και τα συντριβάνια. Συναισθήματα που σε τέτοια ένταση και μαζικότητα, μόνο οι διοργανώσεις των εθνικών ομάδων μπορούν να προσφέρουν.