Ο Παναθηναϊκός θριάμβευσε στο ντέρμπι «αιωνίων» επικρατώντας του Ολυμπιακού 1-0. Για να συμβεί αυτό οι «πράσινοι» πραγματοποίησαν ξεκάθαρα την καλύτερή τους εμφάνιση από τη στιγμή που στον πάγκο κάθισε ο Ράφα Μπενίτεθ και μία από τις κορυφαίες όλης της σεζόν, κάτι που ελάχιστοι μπορούσαν να φανταστούν πριν από την πρώτη σέντρα.
Από τον Δημήτρη Λιαργκόβα
Τη μία στιγμή συνονθύλευμα, την άλλη υπόδειγμα λειτουργίας. Ο Παναθηναϊκός βάλθηκε το βράδυ της Κυριακής να τρελάνει τους οπαδούς του, κερνώντας τους ανείπωτη χαρά με νίκη στο σπίτι του «αιώνιου» αντιπάλου.
Το ίδιο σύνολο που στα τρία προηγούμενα ντέρμπι (ένα με την ΑΕΚ και δύο με ΠΑΟΚ, για πρωτάθλημα και Κύπελλο) ήταν από ιδιαίτερα κακό μέχρι επιεικώς μέτριο, στον Πειραιά φάνηκε αψεγάδιαστο.
Έξι διαφορετικά σχήματα και πολλές αλλαγές – «πειράματα» σε πρόσωπα είχε να παρουσιάσει στους 3,5 μήνες θητείας του στον πάγκο της ομάδας ο Ράφα Μπενίτεθ. 4-4-2, 4-3-3, 4-3-2-1, 3-4-2-1, 4-2-3-1, 4-1-4-1, «τολμώντας» μάλιστα στο πιο κρίσιμο (μέχρι τώρα) φαινομενικά παιχνίδι της σεζόν, αυτό με τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο, στον πρώτο ημιτελικό Κυπέλλου ανάμεσα στις δύο ομάδες, να συνθέσει δίδυμο στα χαφ με τους Μπακασέτα – Κάτρη, κάτι που μοιάζει εκτός λογικής ακόμα και για φιλικό.
Η ήττα 2-0 στην Τούμπα εναντίον του ΠΑΟΚ κολακεύει το «τριφύλλι» που είχε ως κορυφαίο τον τερματοφύλακα Κότσαρη. Στα Φιλαδέλφεια απέναντι στην ΑΕΚ, ένα σύνολο που αντιμετωπίζει πρόβλημα αν ο αντίπαλος περιμένει χαμηλά και «χτυπήσει» στη μετάβαση, ο Παναθηναϊκός επέλεξε να πιέσει ψηλά από το πρώτο λεπτό και όταν στο δεύτερο ημίχρονο ξέμεινε από δυνάμεις, κατέρρευσε.
Με τον δικέφαλο του Βορρά, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, τα μάτια όσων παρακολούθησαν το ματς, είτε ζωντανά από το γήπεδο, είτε μέσω του τηλεοπτικού τους δέκτη, πόνεσαν από τις γιόμες, αφού οι αμυντικοί δεν αισθάνονταν ασφάλεια να ακουμπήσουν την μπάλα στα χαφ που γυρνούσαν να την πάρουν, ώστε να χτίσουν επίθεση. Χειρότερος παίκτης του γηπέδου στα δύο ντέρμπι του πρωταθλήματος που προηγήθηκαν; Ίσως ο Γεντβάι, ο φρουρός του Γιόβιτς στην «Allwyn Arena».
Και όμως, ο Παναθηναϊκός του Φαλήρου ήταν αψεγάδιαστος! Κανένας δεν υστέρησε σε απόδοση, κόντρα σε έναν Ολυμπιακό διεκδικητή τίτλου, που βρίσκεται ήδη στους «32» της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Οι «πράσινοι» παρουσιάστηκαν άριστα διαβασμένοι για το γεγονός πως οι γηπεδούχοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν απέναντί τους έχουν μία κλειστή – συμπαγή άμυνα, που δεν επιτρέπει χώρους. Συνεπώς η ανάλυση αντιπάλου ήταν άψογη.
Το 3-4-2-1, σύστημα που μέχρι τώρα χαρίζει στην ομάδα ισορροπία σε μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλο, εφαρμόστηκε ιδανικά, με τα μπακ να μένουν πίσω, αποφεύγοντας τον «κίνδυνο» να τα βάλουν στη μέση μπακ και εξτρέμ του Ολυμπιακού, στήνοντας πάρτι σε μία από τα δύο πτέρυγες (ή και στις δύο).
Οι στόπερ είχαν διαύγεια και συγκέντρωση για 98’ που διήρκησε ο αγώνας, όπως και όλο το σύνολο. Σιώπης – Κοντούρης ακόμα τρέχουν. Ο Ανδρέας Τέτε αποτέλεσε θωρηκτό που κερδίζει μάχες και ανοίγει διαδρόμους, βοηθώντας τα μέγιστα και στην άμυνα. Αντίνο – Ταμπόρδα κατέθεσαν ψυχή, προσέδωσαν το απρόβλεπτο, έτρεξαν, μάρκαραν, πάλεψαν, με τον τελευταίο μάλιστα να βρίσκει δίχτυα χαρίζοντας τη νίκη στην ομάδα του.
Αναμφισβήτητα κομβικό ρόλο έπαιξε πως ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε νωρίς, παίρνοντας αυτοπεποίθηση και ψυχολογία, φορτώνοντας παράλληλα τα πόδια του Ολυμπιακού με επιπλέον άγχος.
Η διαφορά όμως στην εικόνα των «πρασίνων» από τη μια στιγμή στην άλλη, είναι το λιγότερο εντυπωσιακή! Τρίποντο «παράσημο» στη σεζόν, που ανεβάζει την ψυχολογία και την όρεξη για δουλειά, την ίδια ημέρα που ο Λεβαδειακός έχασε από τον ΟΦΗ (πρώτη ήττα των Βοιωτών στη σεζόν από ομάδα που βρίσκεται κάτω από αυτούς στην κατάταξη), πλησιάζοντας στο -6 από την πρώτη τετράδα και με ματς λιγότερο. Προέχει βέβαια η ρεβάνς των ημιτελικών του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, εκεί όπου ο Μπενίτεθ και οι παίκτες του θέλουν να… τρελάνουν μία ακόμα φορά τους οπαδούς τους.
(INTIME)