https://frankfurt26.de
Στην κορυφή πάντως, το όνομα παρέμεινε το ίδιο.
Η Ντάρια Βαρφολομέεφ μπήκε στο παγκόσμιο της πατρίδας της έχοντας ήδη κερδίσει τον τίτλο στο σύνθετο ατομικό στις δύο προηγούμενες διοργανώσεις. Στη Φρανκφούρτη δεν άφησε την ευκαιρία να χαθεί. Η Γερμανίδα κέρδισε για τρίτη συνεχόμενη φορά το χρυσό στο σύνθετο ατομικό, δηλαδή στη συνολική βαθμολογία των τεσσάρων οργάνων, και έγινε η έκτη αθλήτρια στον κόσμο που καταφέρνει κάτι τέτοιο. Μπροστά στο κοινό της πρόσθεσε ακόμη δύο χρυσά, σε μπάλα και κορδέλα, καθώς και ένα χάλκινο στο στεφάνι. Συνολικά, έφυγε από τη διοργάνωση με τέσσερα μετάλλια.
Η εικόνα της Βαρφολομέεφ στη Φρανκφούρτη, δεν ήταν μόνο αυτή μιας αθλήτριας που κερδίζει ξανά. Ήταν και η εικόνα μιας αθλήτριας που, στα 19 της χρόνια, έχει ήδη καταφέρει να γίνει το σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης εποχής στην ρυθμική. Το κοινό της γερμανικής πόλης το ήξερε πριν ακόμη ξεκινήσει ο αγώνας, το ταπί απλώς το επιβεβαίωσε.
Αν όμως η Βαρφολομέεφ αντιπροσωπεύει την κορυφή που παραμένει σταθερή, η Τάισια Ονόφριιτσουκ αντιπροσωπέυει κάτι διαφορετικό: την κορυφή που έρχεται.
Η 18χρονη Ουκρανή είχε ήδη αρχίσει να χτίζει το όνομά της πριν από τη Φρανκφούρτη. Ήταν η πρωταθλήτρια Ευρώπης στο σύνθετο ατομικό και μία από τις πιο σταθερές παρουσίες της σεζόν, έχοντας κερδίσει μεταξύ άλλων τα σύνθετα σε Σόφια και Μπακού στο World Cup.
Στη Γερμανία όμως έκανε το επόμενο βήμα. Στον τελικό του στεφανιού πήρε το πρώτο παγκόσμιο χρυσό της καριέρας της με 30.700 βαθμούς, αφήνοντας στη δεύτερη θέση το φαβορί της Ιταλίας, την Σοφία Ραφαέλι (30.500). Έτσι, η Ονόφριιτσουκ έδειξε πως η απόσταση από το «ανερχόμενο ταλέντο» μέχρι την κατάκτηση της κορυφής, μπορεί να μικρύνει πολύ γρήγορα.
Κοντά τους βρίσκεται μια άλλη αθλήτρια που δεν χρειάζεται πλέον συστάσεις.
Η Σοφία Ραφαέλι έχει περάσει εδώ και χρόνια από το στάδιο της αποκάλυψης σε εκείνο της σταθερής παρουσίας στις μεγάλες διοργανώσεις. Η Ιταλίδα, παγκόσμια πρωταθλήτρια το 2022 και χάλκινη στο σύνθετο των δύο τελευταίων Παγκοσμίων, συνεχίζει να αποτελεί μία από τις αθλήτριες γύρω από τις οποίες περιστρέφεται κάθε μεγάλη μάχη. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φρανκφούρτης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό καθώς και το ασημένιο στο στεφάνι.
Και δίπλα της, η Στιλιάνα Νικόλοβα, η 20χρονη Βουλγάρα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2024. Στο σύνθετο ατομικό, σε παγκόσμιο επίπεδο, κατέλαβε το αργυρό μετάλλιο το 2025 και το χάλκινο το 2022. Στη Φρανκφούρτη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στις κορύνες, το ασημένιο το σύνθετο ατομικό καθώς και στην κορδέλα.
Μετά τις ατομικές διακρίσεις, έρχεται και το ομαδικό για να αλλάξει εντελώς εικόνα.
Εκεί δεν υπάρχει μία αθλήτρια που μπορεί να τα διορθώσει όλα. Οι κινήσεις πρέπει να γίνουν σχεδόν ταυτόχρονα, οι ρίψεις να έχουν τον ίδιο ρυθμό και οι πέντε αθλήτριες να λειτουργούν σαν μία ενιαία ομάδα.
Η Ισπανία το έκανε καλύτερα από όλες στο σύνθετο ομαδικό και πήρε το χρυσό, με την Ιαπωνία να ακολουθεί και την Βραζιλία να ανεβαίνει στην τρίτη θέση. Για την Ισπανία ήταν ένας ακόμη μεγάλος τίτλος, για την Ιαπωνία ένα σημαντικό βήμα επιστροφής στο ολυμπιακό ομαδικό, μετά την απουσία της από το Παρίσι. Για την Βραζιλία όμως, η Φρανκφούρτη πήρε ιστορικές διαστάσεις.
Η βραζιλιάνικη ομάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό και στη συνέχεια πήρε δύο χρυσά στους τελικούς οργάνων του ομαδικού, στις πέντε μπάλες και το πρόγραμμα με τρία στεφάνια και δύο ζευγάρια κορύνες. Ήταν τα πρώτα χρυσά μετάλλια της Βραζιλίας στην ιστορία των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Ρυθμικής.
Κάπως έτσι, η Φρανκφούρτη δεν είχε μόνο μία ιστορία.
Είχε την Βαρφολομέεφ που συνεχίζει να κερδίζει. Την Ονόφριιτσουκ που έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα προς τη δική της εποχή. Τη Ραφαέλι και τη Νικόλοβα που εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί κάθε φορά που ανοίγει μια μεγάλη μάχη. Είχε την Ισπανία να επιστρέφει στην κορυφή του ομαδικού και την Βραζιλία να ανοίγει μια ολοκαίνουρια σελίδα.
Και ίσως αυτό είναι που κάνει τη ρυθμική τόσο ενδιαφέρουσα. Πίσω από κάθε πρόγραμμα δεν υπάρχει μόνο ένας αριθμός. Υπάρχει μια αθλήτρια που προσπαθεί να κρατήσει τη θέση της, μια άλλη που θέλει να την πάρει και μια ολόκληρη ομάδα που προσπαθεί να κινηθεί στην ίδια ανάσα.
Στη Φρανκφούρτη, αυτές οι ιστορίες συναντήθηκαν για πέντε ημέρες. Και κάπως έτσι, τα μετάλλια απέκτησαν πρόσωπο.
Ειρήνη Χατζηκαλυμνίου