Όσο ένα Grand Slam προχωρά, η ένταση ανεβαίνει και η ανυπομονησία αυξάνεται. Όταν δε, γίνεται γνωστή η τελική οκτάδα, το ενδιαφέρον εκτοξεύεται, ιδιαίτερα βλέποντας μια σύνθεση σαν αυτήν του τρέχοντος Australian Open.
Επομένως, αυτό φαντάζει ως το ιδανικό σημείο για να κάνουμε μια στάση και να προχωρήσουμε σε μια πλήρη ανάλυση των ζευγαριών των προημιτελικών, με βάση την ιστορία και όσα έχουμε παρακολουθήσει μέχρι στιγμής στο τουρνουά.
Ο “καυτός” Αλκαράθ, που μοιάζει εδώ και καιρό πιο ώριμος από ποτέ, θα αντιμετωπίσει… εκτός έδρας τον Άλεξ Ντε Μινόρ, ο “βασιλιάς” των δύο τελευταίων διοργανώσεων, Γιανίκ Σίνερ θα βρει απέναντί του τον Μπεν Σέλτον, ενώ ο “διψασμένος” Ζβέρεφ θα αναμετρηθεί με τον “θαυματουργό” Λέρνερ Τιέν και ο απόλυτος “θρύλος” Τζόκοβιτς με τον Λορέντζο Μουσέτι.
Κάρλος Αλκαράθ – Άλεξ Ντε Μινόρ: Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους
Για δεύτερο διαδοχικό Grand Slam, μετά το US Open που κατέκτησε με τρόπο εκκωφαντικό, ο Κάρλος Αλκαράθ διατηρεί την σοβαρότητα και την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας που του επιτρέπει να ξεπερνά με συνοπτικές διαδικασίες τα πρώτα εμπόδια που βρίσκει στο δρόμο του, δίχως να μπαίνει σε περιπέτειες και να περνά “άσκοπο” χρόνο στο κορτ. Φυσικά, μην έχοντας πλέον στο πλευρό του τον συνοδοιπόρο, δάσκαλο και κομβικό άνθρωπο της ζωής του, Χουάν Κάρλος Φερέρο.
Η μέχρι στιγμής παρουσία του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, αν αναλογιστεί κανείς πως πρόκειται για το Grand Slam που του έχει δημιουργήσει μακράν τις περισσότερες δυσκολίες στην ασύλληπτη πορεία που έχει διαγράψει έως τώρα, μόλις στα 23 του χρόνια. Οι προημιτελικοί του Australian Open αποτελούν ένα από τα ελάχιστα προβλήματα στα οποία ο Ισπανός δεν έχει κατορθώσει να βρει λύση.
Πέρσι ήταν ο Τζόκοβιτς αυτός που τον εγκλώβισε και με μια μαγική εμφάνιση τον άφησε εκτός ημιτελικών, ενώ το 2024 ο Σάσα Ζβέρεφ είχε κυριαρχήσει στον μεταξύ τους προημιτελικό. Αυτήν τη φορά, το “παράθυρο” για τον Αλκαράθ είναι ορθάνοιχτο και ο ρόλος του φαβορί ακλόνητος.
Ο Άλεξ Ντε Μινόρ αποτελεί την επιτομή της σταθερότητας, της σοβαρότητας, και της μαχητικότητας, παίζοντας τη δεδομένη στιγμή ίσως το πιο ολοκληρωμένο τένις της καριέρας του, ωστόσο υπάρχουν ξεκάθαρα εμπόδια που διαχρονικά μοιάζουν ανυπέρβλητα για αυτόν. Ο 26χρονος Αυστραλός έχει φτάσει έως τα προημιτελικά και στα τέσσερα Grand Slam, πέντε φορές συνολικά, χωρίς ποτέ να καταφέρει να περάσει στους “4” ενός τέτοιου τουρνουά. Ο εμφατικός τρόπος με τον οποίο απέκλεισε τόσο τον Τιαφό, αλλά ιδιαίτερα τον Σάσα Μπούμπλικ, δείχνουν πως ο Ντε Μινόρ έχει ανέβει ένα ακόμη επίπεδο τη συγκεκριμένη περίοδο, έχοντας “ισοφαρίσει” μάλιστα το career-high του στην παγκόσμια κατάταξη (νούμερο 6).
Ακόμη πιο ενδεικτική των απαιτήσεων της αποστολής του Αυστραλού, είναι η αδυναμία του να κοντράρει τους πραγματικά ελίτ παίκτες. Πέντε ήττες σε ισάριθμες αναμετρήσεις με τον Αλκαράθ, 13 (!) σε ισάριθμα παιχνίδια κόντρα στον Σίνερ, και μία νίκη σε εννέα αγώνες απέναντι σε Top-5 τενίστες σε Grand Slam.
Συνεπώς, ο Ντε Μινόρ θα καταβάλει ως συνήθως, τη μέγιστη προσπάθεια, με την υποστήριξη μάλιστα των συμπατριωτών του, όμως οτιδήποτε άλλο πέρα από την πρόκριση του Κάρλος Αλκαράθ στα ημιτελικά, θα αποτελέσει πολύ σημαντική έκπληξη.
Γιανίκ Σίνερ – Μπεν Σέλτον: Μόνος αντίπαλος ο εαυτός του
Είναι δύσκολο να βρούμε το σημείο από το οποίο πρέπει να ξεκινήσουμε, για να αποτυπώσουμε την τρομακτική, απόλυτη κυριαρχία του Γιανίκ Σίνερ στα σκληρά γήπεδα. Ο Αλκαράθ χρειάστηκε να πραγματοποιήσει το καλύτερο ενδεχομένως τουρνουά της καριέρας του για να τον σταματήσει στο περσινό US Open, με τον Ιταλό πλέον να διεκδικεί τον τρίτο διαδοχικό του τίτλο στο Australian Open.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά, για έναν παίκτη που το 2025 γνώρισε έξι ήττες σε 64 παιχνίδια και που διεκδίκησε επί ίσοις όροις την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, παρότι απουσίασε λόγω τιμωρίας για τρεις ολόκληρους μήνες. Οι τέσσερις ήττες ήρθαν από τον Αλκαράθ, η μία από τον Μπούμπλικ και η άλλη από τον Γκρίκσπορ, σε ματς που δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει λόγω τραυματισμού.
Πιο “θνητός” από ποτέ, πάντως, εμφανίστηκε στο Wimbledon, στην αναμέτρηση κόντρα στον σπουδαίο Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ, ο οποίος τραυματίστηκε τη στιγμή που βρισκόταν μπροστά με 2-0 σετ σε εκείνον τον προημιτελικό.
Όλα αυτά ήταν γνωστά και πριν την έναρξη του Australian Open, στο οποίο κανείς δεν μπορεί να στερήσει τον χαρακτηρισμό του φαβορί από τον κάτοχο των δύο τελευταίων τίτλων. Κι όμως, νωρίς στο τουρνουά, διαδραματίστηκε μια στιγμή την οποία οφείλουμε να λάβουμε υπόψη και να εξετάσουμε.
Στον γύρο των “32”, ο Σίνερ αντιμετώπισε τον 24χρονο Αμερικανό, Έλιοτ Σπιζίρι -νούμερο 85 στον κόσμο-, σε ένα παιχνίδι που όλοι περίμεναν πως θα εξελιχθεί σε περίπατο για τον Ιταλό. Ωστόσο, πλην του εξαιρετικού και αξιέπαινου Σπιζίρι, εκείνος κλήθηκε να ξεπεράσει ορισμένα πολύ σημαντικά προβλήματα. Η αφόρητη ζέστη τον ενοχλούσε φανερά, και ο Σίνερ αφού έχασε το πρώτο σετ και στη συνέχεια ισοφάρισε, βρέθηκε πίσω με 3-1 games στο τρίτο σετ. Οι κράμπες είχαν ήδη αρχίσει να τον ταλαιπωρούν, αλλά στο σημείο εκείνο έμοιαζε ανήμπορος ακόμη και να περπατήσει. Η απόφαση της διοργάνωσης να κλείσει την οροφή της “Rod Laver Arena”, λόγω πρωτοκόλλου θερμοκρασίας, έδωσε τη δυνατότητα στον Ιταλό να πάρει ένα ανεκτίμητης αξίας διάλειμμα, διαμορφώνοντας παράλληλα πιο φυσιολογικές συνθήκες μέσα στο κορτ. Αφού ξεπέρασε τις κράμπες, ο Σίνερ πάτησε το γκάζι για να κάμψει την αντίσταση του Σπιζίρι με 3-1 σετ και να εξασφαλίσει την πρόκριση.
Η έλλειψη σωματικής αντοχής αποτελούσε σημαντικό πρόβλημα για τον Σίνερ στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, και ένα από τα ελάχιστα στοιχεία που τον εμπόδιζαν από το να εξελιχθεί σε αυτόν τον κυρίαρχο, ασύλληπτο παίκτη που απολαμβάνουμε από το 2024. Όσο και αν έχει καταφέρει να περιορίσει τέτοια περιστατικά, όταν αυτά κάνουν την εμφάνισή του οφείλουμε να τα συνυπολογίσουμε στην οικονομία ενός τόσο απαιτητικού, έως και εξοντωτικού, τουρνουά.
Στον καθαρά αγωνιστικό τομέα, δύσκολα θα μπορέσει ο Μπεν Σέλτον να βρει κάποια άλλη ελπίδα για να πιαστεί στον εν λόγω προημιτελικό. Ο Αμερικανός θα πρέπει να σερβίρει με την γνωστή του δύναμη, με τεράστιο ποσοστό επιτυχίας στο πρώτο σερβίς, και να λειτουργήσει με απόλυτη σταθερότητα, υπομονή, και επιθετικότητα ταυτόχρονα στα ράλι. Κι όλα αυτά, μόνο και μόνο για να μπει στη διεκδίκηση του αγώνα. Ο Σίνερ μετρά οκτώ διαδοχικές επικρατήσεις σε βάρος του Αμερικανού, που είχε κερδίσει μόνο το πρώτο τους ραντεβού το 2023 στη Σανγκάη. Στον περσινό ημιτελικό του Australian Open, ο Σέλτον κατάφερε να προβάλει αντίσταση μόνο για ένα σετ, με τον Σίνερ να “καθαρίζει” με 3-0 (7-6, 6-4, 6-4).
Σάσα Ζβέρεφ – Λέρνερ Τιέν: Ο νέος που είναι ωραίος και η ευκαιρία του παλιού
Δεν αποκλείεται ο Σάσα Ζβέρεφ να αισθάνθηκε μια ελαφριά ανακούφιση, όταν έβλεπε τον Λέρνερ Τιέν να προκαλεί μια ακόμη μεγάλη ζημιά στον Ντανιίλ Μεντβέντεφ, αποκλείοντάς τον για δεύτερη διαδοχική χρονιά στο Australian Open. Πέρσι, ο νεαρός Αμερικανός είχε λυγίσει τον Ρώσο έπειτα από μια συγκλονιστική μάχη σχεδόν πέντε ωρών, φέτος τον διέλυσε με χαρακτηριστική άνεση (6-4, 6-0, 6-3).
Υπάρχουν σίγουρα λόγοι για τους οποίους ο Ζβέρεφ θα προτιμούσε τον συγκεκριμένο αντίπαλο στον προημιτελικό. Ο Γερμανός, σε έναν αγώνα με κρισιμότητα και “βάρος” για τον ίδιο, απέφυγε έναν παίκτη που τον έχει νικήσει 14 φορές σε 22 αναμετρήσεις εδώ και εννέα χρόνια, και τον μοναδικό αυτής της γενιάς -μαζί με τον Ντομινίκ Τιμ-, που έχει εκπληρώσει το απωθημένο της κατάκτησης ενός Grand Slam. Σε πνευματικό επίπεδο, αναμφίβολα μια “μάχη” με τον Ρώσο σε αυτό το στάδιο του τουρνουά θα αποτελούσε μια πιο απαιτητική πρόκληση για τον Ζβέρεφ. Στο αγωνιστικό κομμάτι, όμως, κανείς δεν θα ένιωθε άνετα βρίσκοντας απέναντί του έναν 20χρονο, που εδώ και κάποιους μήνες πραγματοποιεί την δική του “έκρηξη” στο tour.
Πολλοί μάθαμε τον Λέρνερ Τιέν δύο χρόνια νωρίτερα, όταν σε ηλικία 18 ετών, δημιούργησε ένα απίθανο σερί 28 νικών σε ITF και Challenger τουρνουά. Χαμηλότερο επίπεδο μεν, ισχυρό δείγμα σταθερότητας και ικανότητας δε, για έναν τόσο νέο αθλητή. Πλέον, ο Αμερικανός έχει εισχωρήσει στο Top-30 (νούμερο 29), κοιτώντας μόνο προς τα πάνω, και ετοιμάζεται για το σπουδαιότερο ματς της καριέρας του, δίχως την παραμικρή πίεση, με “όπλα” τον ενθουσιασμό και τις ανεξάντλητες δυνάμεις του.
Αυτό είναι και το συγκριτικό πλεονέκτημα που θα έχει κόντρα στον Ζβέρεφ, και η “παγίδα” στην οποία θα προσπαθήσει να ρίξει τον Γερμανό, που έχει δείξει πολλάκις ότι μόνο αλύγιστος δεν είναι υπό τέτοιες συνθήκες.
Είναι σαφές πως ο Ζβέρεφ δεν θα μπορούσε να ζητήσει κάτι καλύτερο για έναν προημιτελικό Grand Slam, στον δρόμο για το μεγάλο ανεκπλήρωτο όνειρό του. Δεν είναι Τζόκοβιτς, δεν είναι ο δήμιος” του Τέιλορ Φριτζ, ούτε κάποιος Top-10 παίκτης με εμπειρία και αποδεδειγμένη ικανότητα σε τέτοια παιχνίδια. Επομένως, αν και ο αγώνας αυτός παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον, ο Γερμανός δεν έχει περιθώριο λάθους.
Νόβακ Τζόκοβιτς – Λορέντζο Μουζέτι: Φορτισμένες μπαταρίες για μια μεγάλη επίθεση
Ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του Australian Open, ο ζωντανός “θρύλος” του αθλήματος, περίμενε στους “8” τον 20χρονο Τσέχο, Γιάκουμπ Μένσικ, που τον είχε νικήσει στον περσινό τελικό του Miami Open, για μια συναρπαστική… κόντρα γενεών.
Ο Τσέχος αποσύρθηκε, και ο Νόβακ Τζόκοβιτς εξασφάλισε, μαζί με το εισιτήριο για τα προημιτελικά, πολύτιμες μέρες ξεκούρασης και αποφόρτισης. Το πιο ωραίο δώρο που θα μπορούσε να ζητήσει σε αυτό το στάδιο του τουρνουά, για να σταθεί και να πάρει… φόρα για μια τελική αντεπίθεση.
Την περσινή σεζόν, ο “Νόλε” έφτασε μέχρι τα ημιτελικά και στα τέσσερα Grand Slam, κυριαρχώντας απόλυτα σε βάρος όλου του tour, αλλά μην μπορώντας να κοντράρει, σε διαδοχικές περιπτώσεις, τους Γιανίκ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ. Βέβαια, δεν πρέπει να λησμονούμε πως έναν χρόνο πριν… έδεσε κόμπο τον Ισπανό στους “8” του Australian Open, πριν αναγκαστεί να αποσυρθεί από τον ημιτελικό, ύστερα από ένα (χαμένο) σετ κόντρα στον Αλεξάντερ Ζβέρεφ.
Το να αρχίσει να απαριθμεί κανείς τα ασύγκριτα επιτεύγματά του και τα μυθικά παιχνίδια που έχει δώσει στο συγκεκριμένο Grand Slam, χρειάζεται από μόνο του ώρες και πολλές χιλιάδες λέξεις. Ο Τζόκοβιτς έχει σηκώσει 10 φορές το τρόπαιο, με τους περισσότερους εκ των θριάμβων του να έρχονται μέσα από τρομακτικό, απελπιστικό για τους αντιπάλους του τένις.
Στα 39 του, παραμένει φαβορί απέναντι σε οποιονδήποτε εκτός του Σίνερ και του Αλκαράθ, με τον Λορέντζο Μουσέτι να μην συνιστά εξαίρεση. Πριν από λίγους μήνες, οι δυο τους πρόσφεραν έναν απολαυστικό τελικό στο κοινό της Αθήνας, με τον αλύγιστο Σέρβο να κατακτά τον τίτλο, προσθέτοντάς τον στο ατελείωτο παλμαρέ του. Ο Τζόκοβιτς έχει πανηγυρίσει σε εννέα από τις δέκα μεταξύ τους αναμετρήσεις.
Όλα τα στοιχεία συνηγορούν υπέρ του Σέρβου, όμως πρέπει να ληφθεί υπόψη η τεράστια δυσκολία του να αντιμετωπίσει έναν παίκτη 15 χρόνια νεότερο και εξαιρετικά ταλαντούχο, σε έναν αγώνα τριών νικηφόρων σετ.