Η Εθνική Ιταλίας έμεινε εκτός για τρίτο συνεχόμενο Μουντιάλ, κάτι που έχει δημιουργήσει τριγμούς σε όλους όσους βρίσκονται στην ομάδα. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Γκαμπριέλε Γκραβίνα αποφάσισε να παραιτηθεί από τον θεσμικό του ρόλο, όμως οι αποχωρήσεις δεν περιορίστηκαν εκεί. Πιο συγκεκριμένα ο Τζανλουίντζι Μπουφόν με ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανακοίνωσε την παραίτηση του.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Μπουφόν:
«Η παραίτησή μου, ένα λεπτό μετά το τέλος του αγώνα απέναντι στη Βοσνία, ήταν μια επιτακτική πράξη που προήλθε από μέσα μου. Αυθόρμητη, όπως τα δάκρυα και αυτός ο πόνος στην καρδιά που ξέρω ότι μοιράζομαι με όλους σας.
Μου ζητήθηκε να περιμένω, ώστε να δοθεί χρόνος για τις απαραίτητες σκέψεις από όλους. Τώρα που ο Πρόεδρος Γκραβίνα επέλεξε να κάνει ένα βήμα πίσω, νιώθω ελεύθερος να πράξω αυτό που θεωρώ πράξη ευθύνης. Παρά τη βαθιά μου πεποίθηση ότι καταφέραμε να χτίσουμε πολλά σε επίπεδο πνεύματος και ομάδας μαζί με τον Ρίνο Γκατούζο και όλους τους συνεργάτες, μέσα στον ελάχιστο χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας στην Εθνική, ο βασικός στόχος ήταν να επαναφέρουμε την Ιταλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Και δεν τα καταφέραμε.
Είναι σωστό να αφήσουμε σε όποιον έρθει μετά την ελευθερία να επιλέξει το πρόσωπο που θα θεωρήσει καταλληλότερο για να αναλάβει τον ρόλο μου.
Η εκπροσώπηση της Εθνικής ομάδας είναι για μένα τιμή και πάθος που με διακατέχει από τότε που ήμουν παιδί. Προσπάθησα να ασκήσω τα καθήκοντά μου δίνοντας όλη μου την ενέργεια, εξετάζοντας όλους τους τομείς ώστε να αποτελώ συνδετικό κρίκο, γέφυρα διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων ηλικιακών ομάδων. Επιδίωξα, μαζί με τους υπεύθυνους, να διαμορφώσουμε ένα σχέδιο που ξεκινά από τις μικρές ηλικίες και φτάνει μέχρι την Εθνική Ελπίδων (U21), με στόχο την αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο αναπτύσσονται τα ταλέντα της μελλοντικής ανδρικής Εθνικής.
Ζήτησα και πέτυχα την ένταξη λίγων αλλά σημαντικών προσώπων με μεγάλη εμπειρία, τα οποία, σε συνδυασμό με τις ήδη υπάρχουσες δεξιότητες, συμβάλλουν στις απαραίτητες αλλαγές με μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προοπτική. Αυτό γιατί πιστεύω στην αξιοκρατία και στην εξειδίκευση των ρόλων. Η κρίση για την ορθότητα αυτών των επιλογών ανήκει σε εκείνους που είναι αρμόδιοι.
Κρατώ τα πάντα στην καρδιά μου, με ευγνωμοσύνη για το προνόμιο και τα διδάγματα που, ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη κατάληξη, μου αφήνει αυτή η έντονη εμπειρία.
Πάντα μπροστά οι ”Ατζούρι”».