Μέχρι αργά τη νύχτα της Παρασκευής (22/5) οι φίλοι της Λανς πανηγύρισαν απ’ τις εξέδρες ενός «Stade de France» που ήταν κατά τα τρία τέταρτα στο πλευρό τους, μέχρι το γήπεδο «Μπολάρ», όπου χιλιάδες οπαδοί τούς περίμεναν για να γιορτάσουν μαζί τους μέσα στη νύχτα την αποθέωση μίας εξαιρετικής σεζόν.
Κυρίως γιατί πριν από έναν χρόνο ελάχιστοι προέβλεπαν μία τέτοια επιτυχία, βλέποντας την αποχώρηση πολλών βασικών ποδοσφαιριστών, την πιο λιτή οικονομική πολιτική που ήθελε να εφαρμόσει ο ιδιοκτήτης του συλλόγου Ζοζέφ Ουγκουρλιάν και την άφιξη ενός νέου προπονητή, του Πιερ Σαζ, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Όλες όμως αυτές οι εκτιμήσεις κατέρρευσαν όσο η Ρασίνγκ μετατρεπόταν σε μία μηχανή νικών και ονείρων. Πρώτη στο πρωτάθλημα στη χειμερινή διακοπή, δεν σταμάτησε εκεί, βάζοντας δύσκολα μέχρι τέλους στην Παρί Σεν Ζερμέν στη μάχη του τίτλου, παρότι διαθέτει μόλις το 9ο μπάτζετ στη Ligue 1.
Η ομάδα παρέμεινε σταθερή στην πορεία της, ανοίγοντας τον δρόμο προς το επόμενο Champions League, δύο χρόνια μετά την τελευταία συμμετοχή της, αλλά και προς το πρώτο Κύπελλο Γαλλίας στην ιστορία της, ύστερα από τρεις χαμένους τελικούς (1948, 1975 και 1998).
«Ειλικρινά, δεν φανταζόμουν ποτέ μία τέτοια σεζόν», έλεγε ακόμη αποσβολωμένος ο Οντσόν Εντουάρ, σκόρερ του δεύτερου γκολ της Λανς στον τελικό, μετά την κατάκτηση του τροπαίου. «Ήμασταν μία ομάδα σε μεταβατική περίοδο, με πολλές αποχωρήσεις κι αφίξεις».
Η μεταγραφή του Εντουάρ (14 γκολ), που δεν είχε πετύχει στην Κρίσταλ Πάλας, ήταν ένα από τα πολλά επιτυχημένα στοιχήματα της διοίκησης της Λανς το περασμένο καλοκαίρι, όπως και οι προσθήκες των Ματιέ Ουντόλ (10 ασίστ), Μαμαντού Σανγκαρέ -αποκάλυψη της σεζόν στη Ligue 1- Ρομπέν Ρισέ, που θα βρεθεί στο Μουντιάλ 2026 με τη Γαλλία, και φυσικά του Φλοριάν Τοβέν.
Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2018 επέστρεψε στη Γαλλία μετά από ένα τηλεφώνημα του φίλου του Ζαν-Λουί Λεκά, αθλητικού διευθυντή της ομάδας του Αρτουά, και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την επίθεση της Λανς σε όλη τη διάρκεια της σεζόν (14 γκολ, 10 ασίστ), οδηγώντας την και στον τελικό απέναντι στη Νις (3-1) με ένα γκολ και μία ασίστ.
«Πραγματικά, κάναμε μία τρελή σεζόν και γράψαμε Ιστορία για τον σύλλογο κατακτώντας το τρόπαιο», χαμογελούσε στους διαδρόμους του «Stade de France». «Είναι όμορφο και ιστορικό. Η κατάκτηση ενός τίτλου δεν είναι κάτι φυσιολογικό, είναι κάτι σπάνιο σε μία καριέρα».
Σε αυτό το παραμύθι που έγραψε ολόκληρος ο σύλλογος, ο Πιερ Σαζ ήταν συχνά εκείνος που κρατούσε τα… ηνία. Ο τεχνικός από το Ζιρά έφτασε στο Πα-ντε-Καλέ με τη φήμη ενός πολλά υποσχόμενου αλλά άπειρου προπονητή στο υψηλότερο επίπεδο, όμως εξελίχθηκε στον «μαέστρο», όπως τον χαρακτήρισε ο Αντριέν Τομασόν, δημιουργώντας μία ομάδα που αντικατόπτριζε πλήρως το DNA της Λανς: στιβαρή αμυντικά, με μεγάλη ένταση χωρίς την μπάλα και με ατσάλινη νοοτροπία.
Ενώ ο στόχος ήταν να τερματίσει «όγδοη, στη χειρότερη περίπτωση», ο πρώην προπονητής της Λιόν μετέδωσε «φιλοδοξία» στην ομάδα του: «Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, αισθανόμουν ότι κάτι έλειπε από το γκρουπ: Η φιλοδοξία. Δώσαμε ένα φιλικό με τη Ρόμα και έβαλα αυτό το θέμα στο τραπέζι με αρκετή ένταση, λέγοντας πως όσο ποιότητα κι αν έχουμε, αν δεν έχουμε τη φιλοδοξία να κυνηγήσουμε πράγματα, τότε δεν χρησιμεύει σε τίποτα».
Ως συνέπεια της επιτυχίας της, η Λανς ενδέχεται να μην καταφέρει να κρατήσει όλα τα ταλέντα της αυτό το καλοκαίρι. Οι Μαμαντού Σανγκαρέ, Μαλάν Σαρ, που μένει ελεύθερος, αλλά και ο Αλέν Σεν-Μαξιμέν αναμένεται να προσελκύσουν έντονο ενδιαφέρον.
Ο σύλλογος, πάντως, μπορεί να στηριχθεί στον 19χρονο Αντρίγια Μπουλάτοβιτς, ένα «διαμάντι» προς εξέλιξη, καθώς και στον Αμαντού Αϊνταρά για τη μεσαία γραμμή, ενώ οι Ισμαέλο Γκανιού (21 ετών) και Κιλιάν Αντόνιο (18 ετών) θα αποτελέσουν λύσεις στην άμυνα.
Ο τελικός της Παρασκευής (22/5) είχε έντονο συμβολισμό: ο Φλοριάν Σοτοκά, μία από τις σταθερές του συλλόγου από το 2019, όταν η ομάδα βρισκόταν ακόμη στη Ligue 2, σήκωσε το τρόπαιο μαζί με τους Αντριέν Τομασόν και Γουέσλεϊ Σαΐντ, που αγωνίστηκαν στο τελευταίο παιχνίδι τους με τη φανέλα της Λανς.
Ίσως όμως η πιο δυνατή εικόνα να ήταν η συγκίνηση του Ζερβέ Μαρτέλ, που βρισκόταν στην προεδρία της Λανς και στον τελευταίο τελικό Κυπέλλου το 1998. Εκείνη ήταν και η χρονιά του μοναδικού πρωταθλήματος Γαλλίας στην ιστορία του συλλόγου. Στο βιβλίο της χρυσής ιστορίας της Λανς, δίπλα σε εκείνη τη σελίδα, θα προστεθεί πλέον και η σεζόν 2025/26.