Η Σαουδική Αραβία έδωσε τα “κλειδιά” της Εθνικής της ομάδας στον Γιώργο Δώνη ενόψει του Μουντιάλ 2026, με τον Έλληνα τεχνικό να υπογράφει ένα συμβόλαιο, το οποίο έχει ισχύ για τις τέσσερις διοργανώσεις που έχουν μπροστά τους οι Σαουδάραβες μέχρι και το καλοκαίρι του 2027.
Ο έμπειρος προπονητής μίλησε από το Ριάντ απευθείας στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ για το νέο έργο που ξεκινάει εκεί, ανέλυσε το πώς προέκυψε η συγκεκριμένη πρόταση, που ήρθε εν μέσω ανησυχίας για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, εξήγησε την κατάσταση στη Σαουδική Αραβία, γιατί εκεί έχει δουλέψει συνολικά 6,5 χρόνια την τελευταία δεκαετία, ενώ μίλησε και για το ελληνικό ποδόσφαιρο και την Εθνική μας ομάδα.
Αναλυτικά όσα είπε ο Γιώργος Δώνης στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ:
«Είμαι ένας άνθρωπος που κινούμαι στην πόλη που βρίσκομαι και τα τελευταία δύο χρόνια έβλεπα πολύ μεγάλη αναγνώριση απ’ όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο και τους φιλάθλους, ανεξαρτήτως της ομάδας που υποστηρίζουν. Όταν νιώθεις μία τέτοια ατμόσφαιρα, σιγά-σιγά το αντιλαμβάνεσαι και λες “α, μπορεί να γίνει”. Όταν ήρθε η αυτή στιγμή, ξέρετε πολύ καλά ότι η ομοσπονδία έχει πάρα πολύ επιλογές, κατέληξε σε μένα και στο δικό μου επιτελείο. Θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη τιμή με τις συνθήκες που επικρατούν πλέον στη Σαουδική Αραβία, αλλά και μεγάλη ευθύνη συγχρόνως, γιατί δεν έχουμε μεγάλο διάστημα να δουλέψουμε με την ομάδα. Ήδη προσπαθούμε να κερδίσουμε τον χρόνο, γιατί ουσιαστικά με τους παίκτες θα συναντηθούμε σε γήπεδο στην Αμερική.
Γενικώς, στην Αραβία τα τελευταία χρόνια οι προπονητές οι οποίοι προσφέρονται είναι πάρα πολύ μεγάλοι στον αριθμό, γιατί πλέον το επίπεδο στο αραβικό ποδόσφαιρο και ειδικά στη Σαουδική Αραβία, έχει αλλάξει. Τα μπάτζετ είναι πάρα πολύ υψηλά και επειδή το ποδόσφαιρο εδώ είναι πλέον και ποιοτικό, δεν είναι όπως πριν από δέκα χρόνια, όλοι οι προπονητές θέλουν να έρθουν εδώ. Γίνεται μεγάλη ανάλυση πάνω στον προπονητή, στη φιλοσοφία του και στον τρόπο που λειτουργεί την ομάδα του. Επειδή εγώ έχω ένα μεγάλο πέρασμα από τις ομάδες εδώ κι από διάφορα επίπεδα ομάδων, αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία με τις ομάδες. Επίσης, ποτέ εγώ δεν διαχώριζα στις ομάδες μου τους Άραβες από τους ξένους. Όταν έπρεπε να δουλέψω ή να παίρνω τις αποφάσεις μου, είτε ήταν οι Άραβες, είτε ήταν οι ξένοι, εγώ τους θεωρούσα ότι είναι ποδοσφαιριστές μου. Αυτό είχε ως συνέπεια, στις ομάδες που είχαμε δουλέψει, να βγουν πολλοί νέοι Άραβες μέσα από τη δουλειά του επιτελείου. Πολλοί από αυτούς έπαιξαν στην Εθνική ομάδα. Από την Χιλάλ, από την Φάτεχ, από την Ουάχντα και από την Καλίτζ. Γίνονται οι αναλύσεις γύρω από τους προπονητές, στα πλεονεκτήματά τους, στα μειονεκτήματά τους και μετά τις συνεντεύξεις η ομοσπονδία κατέληξε σε μένα.
Νομίζω ότι το κυρίαρχο αυτή τη στιγμή, σ’ αυτό που βλέπουν γύρω από μένα και στη νοοτροπία που έχω ως προπονητής, είναι ότι με θεωρούν μία πολύ δυνατή προσωπικότητα στο αραβικό ποδόσφαιρο. Άρα, ένα κομμάτι που παίζει ρόλο είναι η προσωπικότητα, το πώς μπορείς να επιβάλλεσαι στους παίκτες, για να έχει η ομάδα τη νοοτροπία που χρειάζεται. Τη φιλοσοφία παιχνιδιού, ειδικά στα παιχνίδια που οι ομάδες είναι ισοδύναμες με εμάς, γιατί εγώ γενικώς είμαι ένας προπονητής που θέλω οι ομάδες μου να παίζουν με την μπάλα στα πόδια και να έχουν αυτοπεποίθηση οι παίκτες. Φυσικά, το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι κάτι διαφορετικό και νομίζω ο ουσιαστικός στόχος για την ομάδα είναι να μπορέσει να διεκδικήσει τον Δεκέμβριο το Κύπελλο Ασίας.
Δεν μπορώ να απαντήσω το πώς περιμένω το Μουντιάλ, ούτε σαν συναίσθημα, ούτε σαν σκέψη, γιατί δεν έχω παραβρεθεί ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο, ούτε να παρακολουθήσω αγώνες και είναι διαφορετικός πλέον ο τρόπος δουλειάς σε μία Εθνική ομάδα, που δεν έχει την καθημερινότητα. Προσπαθώ στην προετοιμασία να το σκεφτώ λίγο, όπως όταν προετοίμαζα την ομάδα μου, που είχε παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ, που κοίταγες τον αντίπαλο που ήταν πολύ υψηλού επιπέδου και προσπαθούσες ουσιαστικά να έχεις ναι μεν τη φιλοσοφία σου, αλλά να προσαρμοστείς σε πολλά πράγματα για το αποτέλεσμα. Έτσι το βλέπω αυτό το τουρνουά και μέρα με τη μέρα να επενδύσουμε σε μία νοοτροπία, όπου οι παίκτες μας θα αντιμετωπίζουν τους πολύ ποιοτικούς παίκτες με σεβασμό μεν, αλλά χωρίς κανέναν φόβο.
Αυτό είχε γίνει πριν χρόνια, όταν ήμουν στον ΑΠΟΕΛ, όπου τότε ήταν τεχνικός διευθυντής ο Γιώργος ο Καραγκούνης, αλλά νομίζω τότε η Εθνική μας ομάδα είχε συμφωνήσει με τον Μαρκαριάν κι από διάφορες ανακατατάξεις που είχαν γίνει, εγώ βρέθηκα να πάω στην Αλ Χιλάλ. Τη χώρα μου την αγαπάω, δεν το συζητάω αυτό το πράγματα, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι στην Ελλάδα, είτε αφορά τις μεγάλες ομάδες, είτε την Εθνική, υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που κρίνουν. Πάντα είναι πολύ πιο δύσκολο για τον Έλληνα προπονητή στην Ελλάδα για πολλούς λόγους, τους οποίους δεν χρειάζεται να αναφέρουμε. Θεωρώ ότι φέτος υπάρχουν προπονητές που έδειξαν πολύ καλό έργο δουλειάς, όπως ο Παπαδόπουλος στον Λεβαδειακό, όπου για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το να παίζει ο Λεβαδειακός αυτόν τον τρόπο ποδοσφαίρου ήταν εξαιρετικό. Ο Χρήστος ο Κόντης και με την κατάκτηση του Κυπέλλου, αλλά και με το πώς άλλαξε μία ομάδα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Νομίζω ότι από την πλευρά μας οι Έλληνες προπονητές θα πρέπει εξελιχθούμε, να δουλεύουμε, αλλά από την άλλη γενικώς όλο αυτό που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι δύσκολο για τον Έλληνα προπονητή. Σε ό,τι αφορά την Εθνική μας ομάδα, επειδή έχουμε έναν πολύ καλό προπονητή, νομίζω το πιο σημαντικό είναι να επανέλθει η ομάδα στις διοργανώσεις. Έχουμε μία φουρνιά παικτών με πάρα πολύ ταλέντο».
Ακούστε εδώ ολόκληρο το ηχητικό απόσπασμα: