Υπήρξε πρόεδρος του Αστέρα Εξαρχείων, σε όλα τα σπορ, ενώ επί ημερών του μεγαλούργησε η σπουδαία ομάδα μπάσκετ γυναικών του Αστέρα Εξαρχείων, που έφτασε να αγωνίζεται και στην Ευρώπη. Αφιερώθηκε επίσης στην αναβίωση του Παγκρατίου Αρχαίου Αγωνίσματος, ενός έργου ζωής που τον έκανε να ξεχωρίζει πολύ πέρα από τα στενά όρια της δημοσιογραφίας. Ο αθλητισμός, η μουσική και η δημοσιογραφία ήταν οι τρεις μεγάλες αγάπες του.
Γεννημένος στο Μεταξουργείο στα χρόνια του Εμφυλίου, μεγάλωσε στα Εξάρχεια και ανέπτυξε από νωρίς έντονα πνευματικά και κοινωνικά ενδιαφέροντα. Η ακαδημαϊκή του πορεία υπήρξε εξίσου εντυπωσιακή, καθώς αποφοίτησε από το Οικονομικό Τμήμα της ΑΣΟΕΕ το 1974 και από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1978. Ακολούθησε σπουδές στο Εθνικό Θέατρο, στη Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη, αλλά και στο Ωδείο Αθηνών, όπου παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής και ακορντεόν.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση μέσα από το Φοιτητικό Κίνημα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί επανειλημμένα και να επιστρατευθεί βίαια το 1973. Μετά την πτώση της χούντας ανέλαβε την προεδρία της Επιτροπής Αποχουντοποίησης για τους καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Αθήνας.
Πριν αφοσιωθεί οριστικά στη δημοσιογραφία, δραστηριοποιήθηκε επί σειρά ετών στο διεθνές εμπόριο τροφίμων, ταξιδεύοντας σε δεκάδες χώρες και γνωρίζοντας από κοντά διαφορετικούς πολιτισμούς. Οι εμπειρίες αυτές αποτέλεσαν πολύτιμο υλικό για τις αφηγήσεις και τις ιστορίες που μοιραζόταν αργότερα μέσα από το ραδιόφωνο. Η χαρακτηριστική φωνή του, η βαθιά γνώση των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων και ο αυθεντικός τρόπος έκφρασής του τον κατέστησαν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες των ελληνικών ερτζιανών.
Μέσα από τις στήλες «Ο Αποδυτηρίων» και «Ο Εξαρχείων», και κάθε Κυριακή από τον «Αναρχείων», κατέθετε την ψυχή του στο χαρτί. Και στον θρυλικό «Αποδυτηριάκια» στο “Φίλαθλο”, στην τελευταία σελίδα που ο ίδιος δημιούργησε και που έγραψε τη δική της ξεχωριστή ιστορία στον ελληνικό αθλητικό Τύπο.