Αναλυτικά όσα ανέφερε ο Θοδωρής Καζακίδης:
Για την κατάκτηση του Τουρνουά Αιγαίου: «Αρχικά, συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και στους προπονητές όλων των ομάδων, γιατί είναι ένα τουρνουά στο οποίο είναι δύσκολο να συμμετάσχουμε και οργανωτικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Εμείς ζήσαμε μια ξεχωριστή εμπειρία. Κάναμε μια υπερπροσπάθεια να πάμε και να παίξουμε αυτούς τους αγώνες. Το αγωνιστικό πάει σε δεύτερη μοίρα για ‘μας. Το πιο σημαντικό που μένει απ’ αυτές τις στιγμές είναι οι παρέες που κάνουν τα παιδιά μεταξύ τους, τόσο με συμπαίκτες όσο και με αντιπάλους. Επειδή κι εγώ ήμουν παίκτης μικτής πριν από αρκετά χρόνια και ακόμα έχω επαφές και παρέες με παιδιά από τότε, αυτό είναι το πρώτο που κοιτάω και είναι κάτι ξεχωριστό».
Για την όρεξη και την ομαδικότητα των παιδιών: «Τα παιδιά “διψούσαν” πάρα πολύ να παίξουν, είχαν πάρα πολλή όρεξη κι έγιναν πάρα πολύ γρήγορα φίλοι. Δεν υπήρχε κάποιο παιδί που να παίζει για τον εαυτό του. Όλοι έπαιζαν ο ένας για τον άλλον. Δούλεψαν πολύ και πάλεψαν. Όλη αυτή η επιτυχία ήρθε μέσα από την ομαδική τους προσπάθεια. Μεγάλο μπράβο και στους προπονητές που έχουν τα παιδιά. Εγώ απλώς προσπάθησα, όταν πήγα, να τους βγάλω το άγχος και μετά να κάνουν ότι μπορούν. Και έκαναν κάτι που ακόμα κι εγώ δεν περίμενα».
Για το επίπεδο του τουρνουά: «Επειδή ήμουν και τις προηγούμενες χρονιές, θεωρώ πως το επίπεδο ήταν ένα “κλικ” κάτω σε όλες τις ομάδες. Αλλά πάλι καλά που γίνονται αυτά τα παιχνίδια, γιατί τα παιδιά δεν έχουν αγώνες. Να πούμε και μπράβο στην Ομοσπονδία που διοργανώνει αυτά τα τουρνουά, γιατί για κάποια χρόνια είχαν σταματήσει. Για να προχωρήσει ένας αθλητής, πρέπει να έχει επιπλέον κίνητρο για να συνεχίσει, να παίζει παιχνίδια. Έτσι θα εξελιχθεί».
Για το κόστος του ταξιδιού και τις δυσκολίες στην προετοιμασία: «Για εμάς ήταν πολύ δαπανηρό το ταξίδι. Η Ένωσή μας “ματώνει” για να συμμετάσχουμε, όπως και οι γονείς, που αναγκαστικά πρέπει να συνεισφέρουν οικονομικά για να έρθουν τα παιδιά στο ταξίδι. Βέβαια, άξιζε όλο αυτό που έγινε. Εμείς είμαστε Νάξος, Πάρος, Σαντορίνη, Μύκονος, Τήνος, Άνδρος και δε νομίζω να ξεχνάω κάποιο νησί… Είχαμε παιδιά απ’ όλα τα νησιά. Η υπερπροσπάθεια που κατέβαλαν τα παιδιά και η εικόνα που παρουσίασαν ήταν κάτι που δεν περίμενα. Να σκεφτείτε πως τα οκτώ απ’ τα δώδεκα παιδιά που συμμετείχαν δεν κάνουν καν προπόνηση σε Κλειστό. Μάλιστα, είχαμε κάνει μόνο μία προπόνηση πριν πάμε εκεί κι αυτή… με το ζόρι».