Η ενόργανη γυμναστική δεν χρειάζεται περίπλοκους κανόνες για να σε μαγέψει. Είναι το άθλημα που το ανθρώπινο σώμα αψηφά τους νόμους της βαρύτητας, μετατρέποντας τη δύναμη και την ισορροπία σε απόλυτο θέαμα.
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το οποίο ξεκίνησε το μακρινό 1903, έχει δημιουργήσει αθλητές-υπερανθρώπους που ξεπέρασαν τα όρια του εφικτού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η Αμερικανίδα Σιμόν Μπάιλς, η οποία κατέχει ένα ρεκόρ που μοιάζει αδύνατο να καταρριφθεί, έχοντας συγκεντρώσει 30 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, εκ των οποίων τα 23 είναι χρυσά. Στο ανδρικό κομμάτι, ο Λευκορώσος θρύλος Βιτάλι Σέρμπο κατέχει 23 μετάλλια εκ των οποίων τα 12 είναι χρυσά. Η ιστορία βέβαια του αθλήματος είναι γεμάτη από τέτοιες στιγμές απόλυτης ακρίβειας, όπως το θρυλικό «τέλειο 10άρι» της Νάντια Κομανέτσι στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που ανάγκασε τα ηλεκτρονικά ταμπλό να μπλοκάρουν επειδή δεν είχαν προβλεφθεί ψηφία για τέτοια τελειότητα.
Σε αυτήν την παγκόσμια βίβλο, έχει γράψει και η Ελλάδα χρυσές σελίδες αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό DNA κρύβει μεγάλο πείσμα. Οι Έλληνες αθλητές μετράνε συνολικά 6 παγκόσμιο μετάλλια: τέσσερα χρυσά και δύο ασημένια. Η αρχή του σύγχρονου μύθου έγινε το 1994, όταν ο Ιωάννης Μελισσανίδης έγινε ο πρώτος Έλληνας στην ιστορία που κατέκτησε μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, παίρνοντας το ασημένιο στο έδαφος, λίγο πριν τον χρυσό του θρίαμβο στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα.
Την σκυτάλη πήρε αργότερα ένας αθλητής που πέτυχε ένα από τα μεγαλύτερα ρεκόρ στην ιστορία του αθλήματος. Ο Βλάσης Μάρας σκαρφάλωσε στην κορυφή του κόσμου κατακτώντας δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια στο μονόζυγο, το 2001 στη Γάνδη και το 2002 στο Ντέρμπρετσεν. Αυτό το back-to-back χρυσών μεταλλίων τον μετέτρεψε σε έναν από τους ελάχιστους αθλητές παγκοσμίως που υπερασπίστηκαν με απόλυτη επιτυχία τον τίτλο τους στο συγκεκριμένο όργανο. Λίγο μετά, το 2003 στο Άναχαϊμ, ο Δημοσθένης Ταμπάκος αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στους κρίκους, στρώνοντας τον δρόμο για τον επόμενο μεγάλο κυρίαρχο.
Αυτός ο κυρίαρχος δεν είναι άλλος από τον Λευτέρη Πετρούνια, τον άνθρωπο που έκανε τους κρίκους… ελληνική υπόθεση. Ο «άρχοντας των κρίκων» έχει πετύχει ένα συγκλονιστικό ρεκόρ καθώς είναι ο μοναδικός Έλληνας γυμναστής με τρία χρυσά παγκόσμια μετάλλια (Γλασκόβη 2015, Μόντρεαλ 2017, Ντόχα 2018) και ένα ασημένιο (Αμβέρσα 2023). Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το 2018 στη Ντόχα κατέκτησε το χρυσό αγωνιζόμενος με έναν κομμένο τένοντα στον ώμο και με φρικτούς πόνους, λίγες μέρες πριν μπει στο χειρουργείο, αποδεικνύοντας ότι η θέλησή του είναι πιο δυνατή και από ατσάλι.
Η παράδοση των Ελλήνων δεν σταματά στο βάθρο, αλλά περνά και μέσα στους επίσημους κανονισμούς. Η Ελλάδα κατέχει ένα σπάνιο ρεκόρ, καθώς έξι Έλληνες αθλητές έχουν δώσει το όνομά τους σε πρωτοποριακές ασκήσεις που εφηύραν οι ίδιοι και οι οποίες καταγράφηκαν για πάντα στο Κώδικα Βαθμολογίας. Ο Ιωάννης Μελισσανίδης, ο Δημοσθένης Ταμπάκος, ο Λευτέρης Πετρούνιας, ο Βλάσης Μάρας, ο Βασίλης Τσολακίδης και η νεότερη αθλήτρια που το έχει πετύχει, η Νάσια (Αθανασία) Μεσίρη, ανάγκασαν την Παγκόσμια Ομοσπονδία να υποκλιθεί στην ελληνική δημιουργικότητα.
Φέτος, στο Ρότερνταμ θα βρεθεί η επίσημη επταμελής αποστολή, η οποία αποτελείται από τέσσερις άνδρες και τρεις γυναίκες. Στους άνδρες, δίπλα στον πολύπειρο Λευτέρη Πετρούνια που θα αγωνιστεί στους κρίκους, τη μάχη θα δώσουν ο Αντώνης Τανταλίδης και ο Γιάννης Χρονόπουλος στο Σύνθετο Ατομικό, καθώς και ο Απόστολος Κανέλλος στο Μονόζυγο. Στις γυναίκες, την ελληνική τριάδα συνθέτουν η 18χρονη Νάσια Μεσίρη στο Άλμα, η Ελβίρα Κατσάλη στη Δοκό Ισορροπίας και τους Ασύμμετρους Ζυγούς, και η Μαγδαληνή Τσιώρη επίσης στους Ασύμμετρους Ζυγούς.
Αυτή η επτάδα ταξιδεύει στο Ρότερνταμ για να διεκδικήσει τη δική της θέση στην ιστορία, κουβαλώντας στις αποσκευές τους αμέτρητες ώρες προπόνησης, θυσίες και το αστείρευτο ελληνικό πείσμα. Σε ένα άθλημα όπου οι κόποι μιας ζωής κρίνονται σε λίγα δευτερόλεπτα, η θέλησή τους είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος για να γραφτούν νέες σελίδες δόξας.
Ειρήνη Χατζηκαλυμνίου